سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش پژوهشهای ادبی

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

طیبه سیفی – استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگ
راحله عبداللهی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شهید بهشتی.

چکیده:

ابوالعلای معری شاعر، فیلسوف وادیب بزرگ قرن چهارم، از جمله کسانی است که در شاهکار ادبی خود بنام رساله الغفرآن که معراج یا سفر خیالی به دنیای پس از مرگ می باشد،از کلام خداوند در قرآن تاثیر پذیرفته است.این در حالی است که برخی از معاصران ابو العلاء، او را به زندیق وملحد بودن متهم کرده اند؛ اما ارادت خاص ابوالعلاءبه ائمه و تاثیر پذیری زیبا ونیکوی او از قرآن واستناد به آیات قرآن کریم در اثبات بسیاری از مسائل در اثنای این رساله گواهی بر رد ادعای معاصران ابوالعلاء می باشد .لذا در مقاله حاضر با روش تحلیلی،توصیفی سعی شده است تا انواع تاثیر پذیری ابوالعلاء از قرآن در رساله الغفران بررسی ونوع نگاه او به آیات قرآن تبیین و تا حدی اعتقادات و باورهای اوتحلیل شود. بررسی رساله الغفران ازاین منظر وچشم انداز، بیانگر تاثیر پذیری بالای ابوالعلاء از آیات روح بخش قرآن در این رساله است .به گونه ای که استفاده مستقیم یا غیر مستقیم ابوالعلاء از آیات قرآن بویژه سوره اسراء و استناد به آن در این اثر مشهود است.