سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای معماری و شهرسازی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

زینب کرکه آبادی – استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان
ملیحه دوست محمدی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان، باشگاه پژوهشگران جوان،سمنان،ایرا
عاطفه پهلوانی – کارشناس رشته جغرافیا)اقلیم(، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان

چکیده:

تمامی فعالیت ها و اقدامات بشر ریشه درطبیعت دارد. او با فراگیری از طبیعت اقدام به ساخت در طبیعت می کند. این طبیعت گرایی از روزگاران کهن در معماری ایرانی نیز رایج بوده و معمار ایرانی این رابطه مسالمت آمیز با طبیعت را بصورتسنتی حفظ کرده و آنرا با معماری خود طوری عجین ساخته که نمی توان براستی بیان کرد که این معماری در دل طبیعت است ، یا طبیعت در دل یک معماری، کالبدی و محسوس شده است .لذا هدف از انتخاب این موضوع به تصویر کشیدن نمونه معماری مسکونی موجود سازگار با طبیعت و ارتباط و نحوه تأثیرآن ها بر زندگی است بر این اساس یافته های حاصل که با بهره گیری از پژوهش های کتابخانه ای ،میدانی صورت گرفتهاست، نشان می دهد، همواره رابطه ناگسستنی و همسویی میان انسان و طبیعت وجود دارد که بقاء و پایداری معماری بدون هماهنگی با این دو بصورت اصولی غیر ممکن و ناپایدار می باشد