سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

اصغر شریفی – دکترای مدیریت آموزشی و مدیر گروه علوم تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد
فاطمه اسلامیه – کارشناس ارشد مدیریت آموزشی

چکیده:

پژوهش حاضر به منظور بررسی نقش توانمندسازی معملمان در اثر بخشی برنامه های تحول در آموزش و پرورش انجام شده است.روش تحقیق به صورت آمیخته بوده است.جامعه اماری پژوهش شامل کلیه معلمان مدارس راهنمائی دخترانه شهر تهران بوده است که تعداد آنها حدود ۸۲۹۲ نفر گزارش شده است.حجم نمونه طی دو مرحله مشخص شده است.در مرحله کیفی ، با توجه به اینکه معرف بودن و تعمیم پذیری یافته ها ملاک عمل نبود، با تعداد ۲۰ نفر از معلمین به مصاحبه و گفتگوی حضوری پرداخته شد و در مرحله کمی نیز با استفاده از جدول تعیین حجم نمونه گرجسی و مورگان ۳۶۸ نفر به عنوان نمونه انتخاب و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای و طبقه ای از بین جامعه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها ، مصاحبه برنامه ریزی شده و پرسشنامه توامندسازی میشرا (۱۹۹۲) در مقایس پنج درجه ای لیکرت بوده است.روایی پرسشنامه از لحاظ صوری ، محتوایی و سازه بررسی شد و پایانی آن نیز با اجرای آزمایشی پرسشنامه در نمونه ای با حجم ۴۰ نفر و محاسبه ضریب همسانی درونی (آلفای کرونباخ) تعیین گردید که آلفای کل بازار ۰/۸۱ برآورد شده است.داده های گردآوری شده توسط ازمون t تک نمونه ای از طریق نرم افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.نتایج به دست آمده نشان داد که از دیدگاه معلمان توامند سازی تا حد بسیار زیادی می تواند در برنامه های تحول آموزش و پرورش موثر باشد.در واقع ، بدون توامندسازی معلمان نباید انتظار داشت تا برنامه های تحول در نظام آموزشی با موفقیت همراه باشد.