سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: نخستین همایش ملی ادبیات فارسی و پژوهشهای میان رشته ای

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

فاطمه وظیفه دان ملاشاهی – کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی

چکیده:

رابطه ی فلسفه و ادبیات رابطهای میان اندیشه ( قوه ناطقه) و کلام (نطق) است . ادبیات وسعتی به اندازه ی همه ی پرسش های بشری دارد از عشق گرفته تا مسائل فلسفی، مناسبات قدرت، مسائل اقتصادی، رنج های فردی و روابط انسانی. بنابراین ادبیات گریزی از فلسفه ندارد . در برخی مواقع به مسائلی می رسد که در فلسفه نیز مطرح است. عده ای از ادیبان هنرمندانی اند که علاوه بر آشنایی با بسیاری از علوم از قبیل ؛ عرفان،نجوم ،روانشناسی، تاریخ و… فیلسوف هم هستند عطار از این قبیله است. فیلسوف اما فلسفه ستیز! آثار عطار آکنده از مفاهیم عمیق فلسفی، کلامی و عرفانی است . یعنی زبان عطار و کلامش، محملی برای معانی بسیار عمیق در حوزه های مذکور است . این جستار بر آن است تا با معرفی برخی ا ز اصطلاحات و مفاهیم فلسفی و کلامی در شعر عطار چهره ی این عارف حکیم را شفافتر بنمایاند و فلسفه و حکمت را در اشعارش روشنتر به تصویربکشد. این مقاله با تکیه بر دو اثر عطار ،مصیبت نامه و منطق الطیر ، تنظیم و تدوین شده است.