سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

الهام قازانچایی – دانشجوی کارشناسی ارشد – HSE دانشگاه پردیس بین المللی ارس تهران
بهشته جبلی – دانشجوی کارشناسی ارشد – HSE دانشگاه پردیس بین المللی ارس تهران

چکیده:

یکی از مشکلات جدی محیط زیست که امروزه بشر در اکثر نقاط جهان با آن درگیر است، باران اسیدی می‌باشد. باران اسیدی به پدیده‌هایی مانند مه دور اسیدی و برف اسیدی که با نزول مقادیر قابل توجهی اسید از آسمان همراه است اطلاق می‌شود. فعالیت‌های انسانی سبب انتشار مقادیر قابل توجهی نیتروژن، آمونیوم و سولفور هستند که اکسایش این مواد شیمیایی و پاکسازی آن‌ها از جو به وسیله بارش اتفاق می‌افتد که این امر سبب اسیدی‌شدن باران و ورود نیتروژن زیادی به اکوسیستم‌های آبی و خاکی می‌گردد که ا ین فرآیند چندین پیامد زیان‌آور محیط‌زیست، از جمله کاهش سطح جنگل‌ها و حاصلخیزی محصولات کشاورزی و افزایش اسیدیته خاک و دریاچه را به دنبال دارد. باران اسیدی نتیجه خودپالایی هواست. هستک‌های تراکمی تشکیل دهنده ابرها، ذرات معلق و گازهای محلول در هوا را جذب کرده و با شروع بارش، ناپاکی‌های هوا از اتمسفر جدا می‌شوند، البته تمامی گازهای محلول جدا نشده اما دی‌اکسیدگوگرد و اکسیدهای نیتروژن توسط بخارآب قابل جذب و تبدیل به اسید سولفوریک و اسیدنیتریک می‌باشند. بیش از۶۰ درصد اسیدیته بارش اسیدی مربوط به اسیدسولفوریک و۳۰ درصد سهم اکسیدهای نیتروژن می‌باشد. از سال۲۰۰۰ میلادی تاکنون، بیشترینPH اسیدی موجود در باران اسیدی که در ایالات متحده نازل شده حدود۴/۳ است.در تهران نیزPH اسیدی بطور عمده در مناطق شمال‌شرق تهران گزارش شده که به عنوان مثال می‌توان از ایستگاه‌های شمیران و پارک وی نام برد که به علت کم‌بودن بافر مانند کلسیم و منیزیوم بوده که پایین‌ترین PH گزارش شده در تهران۸/۳ می‌باشد.در این مطالعه تأثیرات مختلف باران اسیدی نظیر اثرات بوم شناختی،‌تأثیر روی،‌اکو سیستم آبی، تأثیر روی گیاهان و جنگل‌ها، تأثیر بر روی سلامت بشر مورد بررسی قرار گرفته است و راهکارهای کنتری و پیشنهادات اصلاحی جهت کنترل این مسأله ارائه گردیده است.