سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مریم عبد المحمدی – پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران- دانشگاه گیلان
مریم جعفرخانی کرمانی – پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران
هدایت زکیزاده – دانشگاه گیلان
یوسف حمیداوغلی – دانشگاه گیلان

چکیده:

با استفاده از روش نجات جنین می توان بر مشکلات جوانه زنی بذر غلبه کرد و با کشت جنین ها در شرایط درون شیشه قبل از سقط شدن، درصد جوانه زنی را افزایش داد. این پژوهش روی یک هیبرید حاصل از تلاقی دو رقم رزهای انگلیسی (Tess of the durbervilles × Charlott) انجام گرفت تا بهترین محیط کشت را برای جوانه زنی و نمو جنین ها معرفی نماید. پس از جمع آوری بذور و ضدعفونی آنها، بخشی در بستر کشت حاوی کوکوپیت:پرلیت ( ۱:۱ ) کشت شدند و بخشی دیگر برای بکارگیری روش نجات جنین در شرایط درون شیشه مورد آزمایش قرار گرفتند . بذور به دو صورت : بذر با پریکارپ کامل، و بذر بدون پریکارپ و پوس ته تستا، تح ت شرایط استریل در محیط کشت پایه ۱/۲MS (موراشیگ و اسکوگ) حاوی BA (بنزیل آمینو پیورین) در چهار غلظت (۵ و ۲/۵ و ۰/۱) و GA3 (جیبرلیک اسید ) در دو غلظت (۱ و ۰) میلی گرم در لیتر کشت گردیدند. درصد جوانه زنی در بذور کشت شده در بستر کشت حاوی کوکوپیت:پرلیت صفر بود . در شرایط درون شیشه ای برای بذور با پریکارپ هیچگونه جوانه زنی حاصل نشد، در حالیکه بیشترین درصد جوانه زنی (۹۳/۳%) در محیط کشت حاوی ۲/۵ میلی گرم در لیتر BA با ۱ میلی گرم در لیتر GA3 برای بذوری که پریکارپ بطور کامل حذف شده بود مشاهده شد.