مقاله ایمونولوژی تومور و مکانیسم های فرار سلول های تومور از پاسخ ایمنی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در کومش از صفحه ۴۱۲ تا ۴۳۰ منتشر شده است.
نام: ایمونولوژی تومور و مکانیسم های فرار سلول های تومور از پاسخ ایمنی
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ایمونولوژی تومور
مقاله آنتی ژن های تومور
مقاله مراقبت ایمنی و فرار تومور

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پاک فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: براتی مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: شکرالهی مهدیه
جناب آقای / سرکار خانم: کوخایی پرویز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: ایمونولوژی تومور یکی از مهم ترین شاخه های دانش ایمونولوژی سلولی و ملکولی است که طی ده سال اخیر به پیش رفت های شگرف و چشم گیری دست یافته است. تومور توده بافتی است که در نتیجه تقسیم بی رویه و خارج از کنترل سلول های خودی ایجاد می شود. توانایی تکثیر زیاد و تهاجم به بافت های نرمال مجاور و دوردست مهم ترین خصوصیات سلول های توموری هستند. بر اساس نظریه مراقبت ایمنی (Immune surveillance) فعالیت فیزیولوژیک سیستم ایمنی، از طریق شناسایی آنتی ژن های سلول های توموری، منجر به مقابله با تومور و رشد بی رویه آن می شود. این نظریه امروزه به نظریه ویرایش ایمنی (Immunoediting)که نگرشی اختصاصی تر به موضوع است، پیوند می خورد. طبق آخرین مطالعات، سیستم ایمنی دائما در حال وارسی سلول های نرمال بدن است، به طوری که تغییر سلول ها از حالت نرمال (غیر توموری) به توموری را به علت تغییر آنتی ژن های سطحی، تشخیص داده و به حذف آن ها می پردازد. آن دسته از سلول های توموری که بتوانند این تغییرات را از دید سیستم ایمنی پنهان کنند از سرکوب توسط سیستم ایمنی رها می شوند، در نتیجه تعادلی بین فعالیت سیستم ایمنی و تومور برقرار می شود (Equilibrium phase) . تومور در مرحله بعدی به سرکوب پاسخ ایمنی می پردازد که مرحله فرار تومور (Tumor escape) نام دارد. در مرحله فرار تومور، ریز محیط اطراف تومور(Tumor microenvironment)  محل تجمع سلول های سرکوب گر سیستم ایمنی مانند Treg و Myeloid Derived Suppressor Cells و ملکول های سرکوب گر سیستم ایمنی مانند IL-10،IDO و TGF-b می شود. درک پیچیدگی و مکانیسم عمل تعدیل سیستم ایمنی(Immunomodulation)  توسط تومور در تکامل علم بیولوژی سرطان و البته ایمونوتراپی تومور بسیار حائز اهمیت است. در یک استراتژی موفق درمان سرطان، باید سلول ها و ملکول های موثر علیه تومور در ریز محیط اطراف تومور تقویت و مکانیسم های سرکوب گر پاسخ ایمنی در حد امکان مهار شوند.