اولین کنفرانس بین المللی شهر الکترونیک

عرصه می گذارد که نیاز به تربیت، تخصصی و آموزش دارد، اما از طرفی تواناییهای دولتها برای تحت پوشش قرار دادن کل این پتانسیل کافی نخواهد بود. اینجاست که مشکل اصلی رخ می نماید؛ نیاز به جا، فضا و مکان، امکانات آموزشی و تسهیلات رفاهی برای پاسخگویی به این نیاز. همزمان با افزایش تقاضا برای تحصیل در دانشگاه، بودجه اختصاصی برای این مسئله افزایش چشمگیری نداشته است. پس باید با تخصیص امکانات و اولویت ها و همینطور پیشبینی سازوکارهای جدید به سمتی برویم که بتوانیم مفهوم سنتی کلاسهای درس را تغییر دهیم . دسترسی و تسلط بر تکنولوژی ارتباطات و اطلاعات و بهره گیری از آن در امر استراتژیک و مهم آموزش و تربیت نیروی انسانی، خود یکی از مؤلفههای مهم قدرت در عصر حاضر محسوب می شود که نباید از آن چشم پوشید.

از سوی دیگر، گسترش بی وقفه و کم هزینه سیستم آموزشی الکترونیکی در سراسر دنیا، ضرورت استفاده از این روش آموزشی را اثبات می کند. امروزه ساختار آموزشی و فرهنگ طوری تغییر پیدا کرده است که تمامی مردم از سراسر دنیا با هر سن و سال، تفکر، قشربندی سیاسی، اجتماعی و فرهنگی می توانند تحت آموزش قرار بگیرند. این نیز نیازمند مشارکت و سرمایه گذاری بخش خصوصی و دولتی است و همینطور باید در این زمینه فرهنگسازی مناسب و درخور توجهی انجام شود.

این امر ضمن تبیین اهمیت و ضرورت پرداختن به یادگیری الکترونیکی در عصر حاضر، اهداف این تحقیق را به خوبی توجیه می نماید. کشور ایران با داشتن ترکیب جمعیتی جوان و مشتاق به تحصیل در مراکز آموزش عالی، همواره با دغدغه ی کمبود فضاهای آموزشی، تمرکز امکانات در کلان شهرها و عدم توزیع عادلانه ی امکانات، کمبود اساتید مجرب و مسائلی از این دست مواجه بوده است. آنچه مسلم است، دانشگاه های مجازی محل مناسبی برای ظهور و بروز استعدادها، خلاقیت و نوآوری ها خواهند بود؛ همینطور فناوری اطلاعات موجب افزایش کارایی فرایند آموزش میگردد.

با رویکردی متفاوت در برخورد با مقوله آموزشی از راه دور و به دنبال آن ایجاد دانشگاههای مجازی، در خواهیم یافت که بروز چنین شکلی از آموزش در قرن ۲۱ آن هم با نگاهی به جامعه اطلاعاتی امری اجتناب ناپذیر می نماید؛ ضرورتی انکارناپذیر که از بطن شبکه جهانی و پیکربندی جامعه اطلاعاتی بیرون می آید. آموزشی از راه دور در کشورمان به جز تجربه کوتاه دانشگاه آزاد قبل از انقلاب و دانشگاه پیام نور، مبتنی بر استفاده از شیوه ارتباط از راه دور، دارای سابقه طولانی نیست.