سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

رامین محمدزاده – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
منیره امیر محسنی – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

چکیده:

در این مقاله با توجه به روند طرح های توسعه ی شهری در کشورمان در جهت ارتقاء فضاهای سبز و مشاعات و تبدیل بافت فشرده و افقی شهری که با اصول سنتی متناسب با اقلیم ها مربوطه تجمیع گردیده است به بافت عمودی شهر با رویکرد بلند مرتبه سازی، چه در مراکز فرهنگی و چه سایر، از دستور کار سیاست گذاری های مسئولین زیربط می باشد. بر این اساس با توجه به تبدیل پلان های افقی به خطوط عمودی، حداکثر پرت حرارتی را در جداره های بنا خواهیم داشت. لذا انتقال حیاط مرکزی در بافت فشرده شهری که از ملزومات ملاحضات اقلیمی مربوطه می باشد به حیاط های عمودی واقع در نما (فضاهای سبز عمودی) به عنوان یکی از اصول راهبردی با اهداف بهینه سازی مصرف انرژی در کشورمان مورد بررسی قرار گرفته است. چرا که مهمترین سهم را در کنترل و کاهش مصرف سوخت بویژه سوخت های فسیلی و در نهایت بهره یری از انرژی های طبیعی و تجدید پذیر موجود در محیط زیست را بدون ایجاد آلاینده های اضافی که موجب آلودگی محیط زیست می گردد را به همراه دارد. در این مطالعه نمونه های مشابه که از دهه های اخیر در برخی از پروژه های داخلی و خارجی، ارائه گردیده است مورد آنالیز قرار گرفته است.