سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی تولید و فرآوری خربزه

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

ابوالقاسم برقندان – مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد سراوان
مجید پازند – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت
کامران برقندان – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد نظری
فهیمه سرگلزایی مقدم – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی دانشگاه پیام نور تهران- واحد کرج.

چکیده:

یکی از مسائل اساسی که در برنامه ریزی های توسعه ملی و منطقه ای ب اید مورد توجه جدی قرارگیرد، شناسایی مزیت های نسبی مناطق مختلف در تولید محصولات گوناگون است . بنابراین، در این مطالعه تلاش شده است تا مزایای نسبی و اولویت های کشت محصول خربزه در ایران مشخص گردد . شاخص های مورد استفاده در این مطالعه جهت تعیین مزیت های نسبی عب ارتند از : شاخص مزیت در عملکرد، شاخص مزیت در مقیاس و شاخص مزیت کل . اطلاعات مورد نیاز در این مطالعه از آمارنامه های کشاورزی برای سال های۸۸-۶۱ و مرکز آمار ایران به دست آمد . نتایج این مطالعه نشان داد که استان های آذربایجان غربی، خراسان جنوبی، خراسان شمال ی، گلستان و گیلان در کشت دیم و استان های اردبیل، خراسان جنوبی، خراسان رضوی، خراسان شمالی و سمنان و قزوین در کشت آبی این محصول دارای مزیت نسبی می باشند.