سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

امید نصیری قیداری – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی پردیسابوریحان دانشگاه تهران
علیرضا حسن اقلی – استادیارموسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی
محمدجواد نحوی نیا – دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی پردیسکشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

چکیده:

برقراری یک سیستم پایش و ارزیابی مداوم شبکه، شرط لازم برای تحقق قطعی اهداف مدیریت مناسب شبکه های زهکشی می باشد. در این مطالعه از تحلیل سلسله مراتبیAHP) به منظور تعیین اهمیت آلاینده های زیست محیطی و اولویت بندی عوامل مؤثر در آلودگی زه آب ها به منظور پایش در شبکه های زهکشی استفاده شد. به منظور پیاده سازی روش مزبور،پس از بررسی مبانی، مهمترین آلاینده های زه آب ها به عنوان معیار تصمیم گیری در نظر گرفته و درخت تصمیم گیری با سه سطح طراحی شد که در بالاترین سطح، هدف تحقیق(اولویت بندی آلاینده های زه آب)، در سطح میانی معیارها(آلاینده های زه آب) و در سطح سوم، گزینه ها(شبکه های زهکشی سطحی و زیرزمینی) قرار گرفت. داده های مورد نیاز به کمک مقایسات زوجی و توسط خبرگان تهیه و با استفاده از نرم افزارExpert Choice مراحل محاسباتی انجام گرفت. نتایج نشان داد که در بین معیارهای مورد بررسی، معیارEcبا وزن نسبی۰/۲۳۰ بیشترین اهمیت را در طرح های پایش آلاینده های شبکه های زهکشی ایفا می نمایند. پس ازEc به ترتیب نیتروژن، آفت کش، عناصر کمیاب، آلاینده های بیولوژیک و pH در اولویت های بعدی پایش قرار دارند و معیار فسفر با وزن نسبی۰/۰۵۴ کمترین اهمیت را در پایش آلاینده های شبکه های زهکشی دارد. نتایج همچنین نشان داد که با در نظر گرفتن آلاینده های مورد بررسی، پایش زه آب زهکشی های زیرزمینی با وزن نهایی۰/۵۶۳ در مقایسه با زهکش سطحی با وزن نهایی۰/۴۳۷ از اهمیت بیشتری برخوردار است. یافته های تحقیق حاکی از آن است که شناسایی مهمترین عوامل موثر در آلودگی و اولویت بندی طرح های پایش آلاینده های زه آب، می تواند باعث جلوگیری از صرف هزینه جهت پایشهای غیرضروری شود