سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نخستین همایش منطقه ای توسعه پایدار منابع طبیعی غرب کشور: چالشها و راهکارها

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

ناصر طهماسبی پور – استادیار دانشگاه لرستان
مرضیه رسولی – دانشجوی کارشناسی ارشد
ساسان خانی سرناوی – دانشجوی کارشناسی

چکیده:

حوزهی آبخیز زمانی می تواند سیل خیز محسوب شود که فراوانی وقوع سیلاب درآن حوزه از سایر حوزه های دیگر بشتر باشد حال ممکن است این فراوانی بطور مکرر و یا دردوره های چندساله اتفاق بیفتد دراین راستا حوزه ی آبخیز کرخه با مساحتی درحدود ۴۳ هزارکیلومتر مربع درجنوب غربی ایران به عنوان منطقه ی تحقیق انتخاب شده است دراین حوزه آمار و اطلاعات ۳۲ ایستگاه آب سنجی بس از رفع نقص آماری با بایه زمانی مشترک ۳۵ ساله مورد بررسی قرارگرفت دراین بررسی دبی های حداکثر لحظه ای را با دوره بازگشت های مختلف با استفاده از توزیع های پیوسته توزیع نرمال توزیع لوگ نرمال دو متغیره توزیع گامای دومتغیره توزیع پیرسون نوع سوم توزیع لوگ پیرسون نوع سوم و توزیع گمبل و انتخاب بهترین توزیع آماری محاسبه و سپس ضریب سیل خیزی دردوره بازگشت های مختلف بدست آورده شد با استفاده از ضریب سیل خیزی با دوره بازگشت ۱۰۰ ساله اقدام به اولویت بندی حوزه کرخه نمودیم که درجدول ۱ جمع آوری شده و براین اساس دراین روش رودخانه کرخه ایستگاه پای پل بیشترین سیل خیزی و رودخانه دره دزدان ایستگاه تنگه سیلاب کمترین شدت سیل خیزی را دردوره ی بازگشت ۱۰۰ ساله دارا می باشد.