سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس بین المللی جهاد اقتصادی

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

حمیدرضا میرزایی خلیل آبادی – عضو هیات علمی دانشگاه شهید باهنر کرمان
صدیقه میرزایی خلیل آبادی – مدرس دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

با توجه به اینکه مناطق مختلف کشور با منابع محدود و نیازهای نامحدودی رو به رو هستند و نمی توانند تمام بخش ه ا وفعالیت های اقتصادی را همزمان توسعه دهند، باید به بخش های مهم و کلیدی خود اولویت دهند. لذا شناسایی بخشها و فعالیت های اولویت دار منطقه یکی از استراتژی های مهم توسعه هر منطقه می باشد. ولی شناسایی بخش های کلیدی کار ساده ای نیست و علاوه بر درنظر گرفتن مسائل اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی لازم است ،اهمیت انه ا به صورت کمی برآورده شوند. بدین روی ،صاحب نظران ، مدل ها و روش های مختلفی را برای این منظور طراحی و معرفی نموده اند. یکی ازاین روشها استفاده از تکنیک داده ستانده می باشد، در این روش با استفاده از شاخصهای بین بخشی مربوط به ارزش افزوده و اشتغال زایی به ازای هر واحد نهاده محدود، فعالیت های کلیدی منطقه مشخص می گردد که به تصمیم گیرندگان منطقه کمک میکند تا در تخصیص منابع و امکانات کاراتر عمل نمایند. نتایج تحقیق نشان می دهد با توجه به محدودیت منابع آب و انرژی و عدم استفاده از تکنولوژهای نوین و همچنین عدم وجود صنایع جنبی، بخش کشاورزی و اکثر زیر بخش های آن در گروه چهارم جدول طبقه بندی قرار میگیرند یعنی بخشهای دارای پیوندهای پسین و پیشین کم و تقاضای نهایی زیاد ولی برعکس بعضی از زیر بخشهای صنعت و خدمات در ناحیه اول قرار می گیرند. همچنین این تحقیق نشان می دهد که کمترین مقدار مصرف آب به ارزش افزوده مربوط به زیربخش های استخراج معادن، ۰ می باشد و بیشترین مقدار مربوط به / ۰ و ۰۰۰۶ /۰۰۰۵ ، ۰/ ساختمان و خدمات حمل ونقل و ارتباطات به ترتیب با ۰۰۰۴ ۰ می باشد لازم به توضیح است / ۰ و ۰۰۴ / زیربخش های برق و گاز و خدمات موسسات مالی و رفاهی با به ترتیب ۰۸ هرچه نسبت مصرف آب به ارزش افروده کمتر باشد نشاندهنده انست که آن بخش یا زیربخش با آب کمتر ارزش افزوده بیشتری تولید نموده است.