سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: سومین کنگره علوم ترویج و آموزش کشاورزی

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

آرمان بخشی جهرمی – دانشجوی دکتری ترویج کشاورزی- دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز
غلامحسین زمانی – استاد بخش ترویج و آموزش کشاورزی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

آموزش فرآیندی پیچیده و هدفمند است که در پی ایجاد تغییر در مخاطبان خود می باشد . صاحب نظران اهرم و تکیه گاه آموزش اثر بخش را ارتباطات می دانند . شوخی و مزاح یک ابزار ارتباطی چندکارکردی است که در شرایط و موقعیتهای مختلف آموزشی می تواند کارایی داشته باشد . مزاح ق سمتی از زندگی ما است و لذا می بایستی قسمتی از کلاس درس نیز باشد بخصوص در کشاورزی که فعالیتهای آموزشی – ترویجی عین زندگی کشاورز است . مزاح و بذله گویی، یک ابزار مهم در ایجاد محیط یادگیری مثبت است . در این مطالعه کتابخانه ای، ابتدا اهمیت مزاح و سپس تئوری ها و کارکردهای مختلف مزاح ارائه شده است . تمرکز این مقاله بر تاثیرات شوخی و مزاح بر آموزش و یادگیری می باشد . لذ ا به بررسی تحقیقاتی در این زمینه پرداخته شده و مکانیزمهای اثر بخشی شوخ طبعی در کلاس و نقش مزاح در مدیریت کلاس های آموزشی-ترویجی تشریح شده است. نکات لازم الرعیه در بکارگیری مزاح در آموزش و محدودیتهای مرتبط با آن از مباحث دیگر مطرح شده می باشد. در پایان نیز نتیجه گیری شده است که کاربرد شوخی در فعالیتهای آموزشی – ترویجی می تواند یک ابزار بسیار اثربخش در آموزش باشد، به شرط آن که مناسب و غیرتوهین آمیز باشد . در یک جمع بندی می توان ادعا کرد که افزایش و ارتقاء عزت نفس؛ بهبود انگیزه؛ کاهش استرس؛ کاهش اضطراب؛ بهبود روحیه و شکل گیری کارهای تیمی و گروهی از مزایای بارز استفاده از مزاح در فعالیتهای آموزشی به حساب می آیند.