سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار کشاورزی و محیط زیست سالم

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مسلم سروستانی – دانشجوی کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی
احمدرضا عمانی – دکترای ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر
آزاده نوراله نوری وندی – دکترای ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر
لیلا بقایی – کارشناس ارشد توسعه روستایی

چکیده:

کشاورزی بر مبنای چند عامل مهم از جمله آب، خاک، انسان و بالاخص مدیریت تمامی این عوامل استوار است. با توجه به راندمان بسیار پایین آب در بخش کشاورزی و آبیاری، ایجاد شبکه های مدرن آبیاری و زهکشی گام بزرگیدر جهت استفاده بهینه از آب کشور است. از آنجایی که عامل اصلی ناکارایی شبکه های آبیاری کشور را باید در ناهماهنگی در بخش مدیریتی و عدم توجه به مسایل فرهنگی و اجتماعی کشاورزان جستجو کرد لذا اجرای اینطرحها در صورتی که با مشارکت کشاورزان صورت پذیرد نه تنها منجر به کاهش هزینه ها توسط کشاورز خواهد شد بلکه بار مالی دولت را نیز کاهش داده و به تدریج می توان با واگذاری مدیریت نگهداری وبهره برداری بهکشاورزان در قالب تعاونی های آب بران گام بزرگی جهت خصوصی سازی برداشت. مشارکت به عنوان یک وسیلهمناسب جهت تشویق و ترغیب مردم مخصوصأروستاییان درجهت توسعه وآبادانی مناطق زندگی شان است وباعثمی شودکه روستاییان با شوق و اشتیاق بیشتری دربه ثمر رساندن پروژه ها و طرح ها پوشش نمایند و با حسمالکیت طرحها در استفاده و نگهداری صحیح از آنها کوشا باشند عدم توجه و مدیریت صحیح به بخش خصوصی ذینفع در شبکه های آبیاری و زهکشی طرحهای مذکور را با شکست مواجه خواهد ساخت. بطور کلی انتقال مدیریت آبیاری تلاش برای ساماندهی تشکلهای آبیاری در سطح روستاها، آموزش مدیران آینده، بهسازی ساختار های مورد نیاز و قانونمند سازی قراردادها وتوافق های حاصله بین آب بران و دولت را در بر می گیرد تا با اعمالاین تدابیر در جهت توسعه پایدار در بخش کشاورزی و رونق و شکوفایی استعدادهای بالقوه مناطق روستایی با توجه به پتانسیل های موجود برنامه ریزی گردد.