سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

حسین سرگزی – کارشناس ارشد مدیریت مناطق بیابانی

چکیده:

درشمال و غرب منطقه سیستان فرورفتگی های طبیعی وجود دارند که ارتفاع کف آن از ۴۷۱تا۴۷۷ متر از سطح دریا متغیر است این چالها با توجه به رژیم آبی رودخانه هیرمند و رودخانه های اطراف درماه های مختلف سال به دریاچه باتلاق و کفه های خشک تبدیل می شود این گودیها را درزمان پرآبی هامون می نامند که از سه قسمت پوزک صابری و هیرمند تشکیل شده است دریاچه هامون بعنوان بزگترین دریاچه آب شیرین شرق فلات ا یران درکنوانسیون ۱۹۷۲ رامسر بعنوان تالاب بین المللی به ثبت رسیده است این تالاب با تشکیل اکوسیستم خاص حداقل برسه کشور ایران افغانستان و پاکستان اثر میگذارد رودخانه هیرمند شریان اصلی دریاچه هامون می باشد متوسط سالانه حجم ورودی آب به دریاچه هامون را میتوان ۷ میلیارد مترمکعب و ظرفیت هامونها درحداکثر گستردگی را ۱۰ میلیارد مترمکعب عنوان نمود هامون همچنین با دارا بودن نیزارها و مراتع اطراف موقعیت مناسبی برای دامپروری میب اشد بهطوریکه ۱/۷ میلیون واحد دامی وابسته به آن بوده اند شرایط اکولوژیکی و پوشش گیاهی هامونها نی ، گز و … باعث شده تا این تالاب بستر مناسبی برای حیات وحش منطقه و محل زمستان گذرانی پرندگان مهاجر از مناطق سردسیر سیبری باشد.