سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

فرناز شیبانی فر – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست دانشگاه ملایر
میرمهرداد میرسنجری – استادیار و مدیر گروه محیط زیست دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست دانشگاه

چکیده:

بررسی پرندگان به عنوان شاخص آلودگی فلزات سنگین بسیار مفید می باشد زیرا بیولوژی پرندگان به خوبی شناخته شده است، به علاوه آنها از سطوح غذایی بالاتری در اکوسیستم ها تغذیه می کنند بنابراین می توانند اطلاعاتی در مورد وسعت آلودگی در تمام شبکه ی غذایی را فراهم آورند. امروزه نگرانی در مورد آثار دراز مدت فلزات سنگین به عنوان آلاینده های محیط زیستی افزایش یافته است. اگرچه طبیعت در مقابل آلاینده های مختلف از قابلیت و توان خودپالایی برخوردار است، اما کثرت و فزونی مواد آلوده کننده در اغلب حالات، این خاصیت بهینه سازی را از آن سلب می کند و سبب تغییرات اساسی در اکوسیستم و نابودی بسیاری از گونه های گیاهی و جانوری و غیر قابل استفاده شدن آب، هوا و خاک می شود. به دلیل این که بسیاری از پرندگان حفاظت شده هستند بنابراین به منظور سنجش غلظت فلزات سنگین در بدن آن ها باید بخشی از بدن آن ها مورد استفاده قرار گیرد که نیازی به صید و شکار آن ها نباشد. در این مقاله از نمونه برداری پر پرندگان به عنوان یک بیواندیکاتور برای سنجش آلودگی فلزات سنگین استفاده شده است.