سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی صنایع غذایی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

حدیث رحمانی – مدرس دانشگاه آزاد قوچان
حکیم زمانی – مدیردفتر ارتباط با صنعت دانشگاه آزاد قوچان
حسین قهرمانی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد قوچان

چکیده:

جوامع شهری و روستایی کانون اصلی مصارف آب برای مقاصد شرب زراعی صنعت و تولید فاضلاب انسانی می باشند افزایش مصارف آب و به تبع ان تولید فاضلاب و روند رو به رشد این تولید و همچنینتوجه به استفاده غیراصولی دروضع موجود ایجاب می نماید برای جلوگیری ازگسترش مشکلات محیط زیستی و همچنین تامین بخشی از آب مورد نیاز مصارف مختلف از طریق بازچرخانی و استفاده مجدد از پساب ها و آبهای برگشتی برنامه ریزی شود لیکن هریک از گروه های فوق الذکر کیفیت و مشخصات خاصی داشته و کاربرد مجدد آنها می تواند اثرات بهداشتی و زیست محیطی مختلفی را به دنبال داشته باشد از مهمترین شاخصهای کیفیت محدودیت زا درمصارف مجدد می توان به حضور ترکیبات شیمایی و سمی فلزات سنگین مواد آلی ph نامناسب و دما و رنگ اشاره نمود جهت استفاده صحیح و پایدار از این منابع تدوین استانداردها و ضوابط مناسب و الزام در رعایت استانداردها و ضوابط مربوط ضروری بوده دراین تحقیق اهمیت پسابهای و مقایسه دو روش تصفیه پساب خروجی از یک واحد پالایش بررسی و ضمن تبیین ضوابط زیست محیطی استفاده از پسابها و آبهای برگشتی به منظور استفاده پایدار و پیشگیری از عوارض بهداشتی و زیست محیطی مشخص شد که نتایج بدست آمده از بررسی روش غشایی و روش UASB بیانگر این مطلب است که روش UASB درکم کردن بار آلودگی موثر است.