سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش ملی مقابله با بیابان زایی و توسعه پایدار تالاب های کویری ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

سمیه نصرتپور – دانشجویان کارشناسی ارشدمرتعداری
ساریسا احمدی –

چکیده:

اکوتوریسم درایران که بهعنوانیکی از پنج کشور برخوردار ازبیشترین تنوع اقلیمی درجهان و یکی از ذخیره گاه های متنوع زیستی کره زمین است از مزیت نسبی افزونتری نسبت به دیگر شاخه های توریسم برخوردار است درمیان گزینه های مختلف گردشگری اکوتوریسم با حفظ محیط زیست لزوم توجه به توسعه جوامع واحترام به فرهنگهای محلی بهترین روشی است که بیشترین سازگاری را با مفهوم پایداری دارد ولی امروزه بهدنبال افزایش جمعیت و فشاربرروی منابع طبیعی مساله گردشگری نیز اثرات نامطلوبی برمحیط زیست برجای میگذارد مسائلی از قبیل فرسایش خاک نابودی زیستگاه های ساحلی و تالاب ها خشک شدگی یا آلودگی آبها و به خطر افتادن بهداشت و سلامتی ناشی از شبکه های ناکافی دفع زباله و فاضلاب جوامع انسانی را تهدید می کند اما بهترین راه برای حل این مشکلات توسعه پایدار گردشگری می باشد توسعه پایدار گردشگری بعنوان رهنمونی برای مدیریت کلیه منابع قلمداد می شود.