سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

علی خان نصر اصفهانی – گروه زمین شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان(اصفهان)

چکیده:

منطقه معدنی در شمال شهر تیران بخشی از ایالت فلز زایی سرب و روی ملایر-اصفهان در زون ساختمانی سنندج- سیرجان است. در این منطقه. سنگ های کربناتی با سن کرتاسه میزبان کانی زایی های سولفیدی چینه کران سرب و روی می باشدااین کانسارها از نظر کانی شناسی ساده بوده و حاوی اسفالریت عسلی رنگ،گالن،پیریت،و به مقدار کم کالکوپیریت است. مطالعات پاراژنتیکی نشانگر ، دوفاز کانه زایی اصلی مجزا از نظر تشکیل شامل.فاز اولیه همزاد و کم عیار ولی گسترده،اصلی و محدود در یک افق خاص سنگه شناسی با مشخصه بلور های اسفالریت گردواره با لامیناسیون های همشیب بالایه بندی و فاز تاخیری ناهمزاد با بافت های پرکننده فضای خالی و جانشینی، پرعیار ولی باگسترش کم شناخته می شوند می باشد. نقش دیاژنز در تکامل و درشت بلور شدن گروه اول واضح می باشد. دراین کانسارها نقش کنترل کنندهای سنگ شناسی و رخساره ای در فاز اول و کنترل کننده های تکتونیکی در تمرکز فاز کانی زایی دوم مهم می باشد. بر اساس شواهد ساخت و بافت شناسی می توان یک مدل منشایی چندگانه یا چند مرحله ای را پیشنهاد نمود.