سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۲۰

نویسنده(ها):

سید علی مرتضوی مهرآبادی – کارشناسی ارشد طراحی شهری مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیضاء
مژگان مرتضوی مهرآبادی – کارشناسی شنوایی شناسی سرپرست امور ناشنوایان اداره کل بهزیستی

چکیده:

آلودگی صوتی از جمله پیامدهای زیانبار صنعتی شدن جوامع است که سلامت روانی و آرامش روحی ساکنان شهرهای بزرگ را به هم زده و به نوعی ریشه بسیاری از تنش‌های اجتماعی است در واقع آلودگی صوتی صدای ناخواسته یا صدایی با مدت زمان، شدت یا کیفیتی است که سبب آسیب جسمی یا روانی به انسان می شود .این مقاله بر آن است با روشن کردن تعریف دقیق مفهوم آلودگی صوتی و اشکال مختلف بروز آن، با بیان مختصر آسیب های جسمی- روانی فردی و اجتماعی ناشی از آن به ضرورت جلوگیری و یا کاهش آلودگی صوتی در محیط شهری رسیده و در ادامه با پیشنهاد یک حوزه بندی جامع چهارگانه سطوح مداخله در برنامه ریزی مقابله با آلودگی صوتی در محیط شهری (برای اولین بار در ایران) شامل«تمهیدات شهرسازانه – معمارانه»، «تمهیدات مربوط به کاربری های خاص و آلاینده»، «تمهیدات مربوط به منابع آلاینده موقت» و «تمهیدات مربوط به وسایل نقلیه ، مسیرهای حمل و نقل و قوانین و فرهنگ ترافیک» ، با توجه همزمان به رویکردهای «پیش گیرانه» و رویکردهای «کاهنده» و راهکارهایی از قبیل «بازنگری یا تعیین ضوابط و مقررات»، «روشهای کنترلی و نظارتی» و «روشهای تشویقی» و «فرهنگ سازی و روشهای آموزشی» و در نهایت «روشهای طراحانه و راهکارهای فنی» با پیشنهاد سیاست های عملی و اجرایی در این راستا گام بردارد .لازم به ذکر است که روش تحقیق توصیفی- تحلیلی بوده و در طول پژوهش از منابع و اسناد کتابخانه ای و جمع آوری اطلاعات بهره گرفته شده است.