سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین همایش ملی قرآن کریم سفینه النجاه عصر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سیدمحمدرضا موسوی – دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات منطقه ای علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی
سجاد احمدیان – دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه تهران

چکیده:

مثل الذین ینفقون اموالهم فی سبیل الله کمثل حبه انبتت سبع سنابل فی کل سنبله مائه حبه والله یضاعف لمن یشاء) والله واسع علیم؛ ) ۱ مثل کسانی که در راه خدا انفاق می کنند همانند دانه ای است که هفت خوشه برویاند که در هر خوشه ای صد دانهباشد و خداوند برای هر کس که بخواهد چند برابر می کند و خداوند گشایشگر داناست. در تمام جوامع انسانی وقوع حوادث طبیعی چون سیل، زلزله، آتش سوزی و بروز مشکلات غیرارادی چون بیماری ها،تصادفات، و پدیده هایی از این قبیل باعث می شود گروهی از افراد نتوانند نیازهای زندگی خود و خانواده شان را تأمین کنند. از جمله راه هایی که دین اسلام، همانند سایر ادیان الهی، برای حل این مشکل توصیه کرده انفاق است. مسلمانان بهمقتضای فطرت الهی و تعالیم قرآنی وظیفه دارند در مواقع خطر و بروز حوادث به یاری همنوعان خویش شتافته، آنان را در برخورد با مشکلات تنها نگذارند. خداوند رحمان در آیات متعددی از سوره بقره به این مهم پرداخته، وجود افراد خیر را همانند دانه هایی می داند که در زمین مناسبی قرار گرفته و تبدیل به هفت خوشه و هفتصد دانه شده اند و زیبا اینکه قرآن به جای تشبیه اعمال نیک افراد، خود افراد را چنین بابرکت معرفی می کند و این اوج لطف و عنایت الهی به افراد شایسته است