سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی علوم زیستی

تعداد صفحات: ۲۳

نویسنده(ها):

ارغوان سلیمانی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک
هدا آیت – عضوهیئت علمی دانشگاه شهرکرد

چکیده:

آنتی بادی های مونوکلونال از زمان تولید آنها درسال ۱۹۷۵ به کمک تکنیک هیبریدوما بصورت گسترده ای به عنوان عوامل تشخیصی درمانی و تحقیقاتی استفاده شده اند یکی ازمحدودیت های کاربرد آنتی بادیها به عنوان عوامل درمانی ایجاد پاسخ ضد انتی بادی موشی HAMA درانسان بود این مساله منجر به وجود آمدن روشهایی همچون کایمریزاسیون و انسانی کردن انتی بادی ها به منظور کاهش ایمنی زیایی آنتی بادیهای مذکور شد انسانی کردن انتی بادیها نقش بسزایی درپیشرفت کاربرد انتی بادی به عنوان عوامل درمانی داشت بطور کلی دو روش درتهیه آنتی بادی انسانی شده وجود دارد روشهای استدلالی و تجربی روش استدلالی برپایه چرخه طراحی است که شامل تولید مجموعه کوچکی از واریانت هاست که برپایه ساختار آنتی بادی و یا اطلاعات توالی طراحی شده اند و سپس اتصال یا هرخاصیت موردنظر دیگر آن را بررسی می کنند این متدها شامل بازسازی سطحی CDR گرافتینگ بهینه سازی محتوای رشته انسانی و انسانی کردن فوق العاده است روش تجربی برپایه تولید کتابخانه های بزرگ انتی بادی و انتخاب واریانت موردنظر با استفاده از روش هایی همچون نمایش فاژی ریبوزوم مخمر و یا دیگر تکنیکهای غربالگری قرارگرفته است.