سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

سپیده عابدی – دانشگاه تهران، دانشکده علوم و فنون نوین،دانشجوی کارشناسی ارشد مهند
بهروز جانی پور – دانشگاه تهران، استادیار دانشکده علوم و مهندسی باغبانی، دکتری معماری
سمانه عابدی – دانشگاه تهران، دانشکده اقتصاد کشاورزی، دانشجوی دکتری اقتصاد منابع ط

چکیده:

امروزه بیابان زایی به عنوان چالشی جدی گریبانگیر بسیاری از کشورهای جهان می باشد. جوامع مختلف به منظور مقابله با آن راهکارهای مختلفی ارائه نموده اند. یکی از موثرترین راهکارها به منظور کنترل بیابان زایی و احیای اکوسیستم بیابانی استفاده از انرژی های تجدیدپذیر در مناطق بیابانی می باشد. در این مطالعه ضمن معرفی پتانسیل های بیابانی ایران در کاربرد انرژی های تجدیدپذیر، به بررسی انواع سیستم های انرژی تجدیدپذیر قابل بهره برداری در این مناطق و اثرات محیط زیستی، اجتماعی و اکوتوریستی ناشی از آن ها پرداخته شده است. همچنین از دیدگاه معماری منظر جنبه های مختلف طراحی سیستمی مورد مطالعه قرار گرفته و علاوه بر تبیین راهکار هایی جهت توسعه پایدار مناطق بیابانی با بهره گیری از تکنولوژی های فعال و غیر فعال خورشیدی، انرژی بادی، ژئوترمال و زیست توده، الگویی بهینه از کاربرد سیستم های انرژی تجدیدپذیر و معماری پایدار در احیاء معماری بیابانی و اکوسیستم های بیابانی ایران ارائه شده است.