سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مدیریت بحران، زلزله و آسیب پذیری اماکن و شریانهای حیاتی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

اکبر شهیدی تبار – کارشناسی ارشد سازه، دانشگاه تهران، تهران
سیدرسول میرقادری – دکتری سازه دانشگاه تهران
انوشه رضایی جوان – کارشناسی ارشد زلزله

چکیده:

در طراحی لوله و سازه تکیهگاهی ۴ آن، لوله جدا طراحی شده، سپس سازه تکیهگاهی بر اساس نیروهای تکیهگاهی لوله طراحی میگردد. در این روش، عدم مدلسازی لوله در طراحی سازه تکیهگاهی سبب ابهامات زیادی در طراحی میگردد. خرابیها در زلزله، ابهامات مذکور را تایید میکند. هدف این تحقیق ارائه روش طراحیای جایگزین روش فعلی میباشد که فاقد ایرادات مذکور باشد. در روش پیشنهادی لوله در همه نقاط تکیهگاهی به سازه مقید شده و همزمان مدلسازی میشوند. روش پیشنهادی با ساخت مدلهایی عددی بررسی شده که نتایج حاکی از مناسب بودن آن میباشد. در روش پیشنهادی ایرادات روش فعلی رفع و ۲۴ % کاهش در میزان مصالح وجود خواهد داشت.