سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

نورالله مالنجانی – دانشجوی زراعت، دانشگاه شهید باهنر کرمان
حسن فرحبخش – استادیار بخش زراعت، دانشگاه شهید باهنر کرمان
قاسم محمدی نژاد – استادیار بخش زراعت، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

از آنجا که بخش وسیعی از مناطق زراعی ایران درمنطقه خشک و نیمه خشک قرار گرفته است و کمبود آب عامل محدودکننده رشد گیاهان زراعی محسوب می شود، شناسایی ارقامی که بتوانند از آب قابل دسترسشان به صورت کارآمد استفاده کنند ضروری می باشد. در این راستا به منظور بررسی کارایی مصرف آب ۱۰ ژنوتیپ جو بدون پوشینه،آزمایشی در گلخانه دانشگاه شهید باهنر کرمان در سال ۱۳۸۸ در قالب طرح کاملا تصادفی با ۳ تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل ۱۰ ژنوتیپ جو بدون پوشینه بودند: EHBYT-85-6(G1), EHBYT-85-3(G2), EHBYT-85-9(G3), EH-87-5(G4), EH-83-16(G5), EH-83-7(G7), EHBYT-85-5(G7), EHD-8(G8), EHBYT-85-4(G9), EHBYT-85-2(G10). این ارقام از لحاظ ماده خشک تولیدی، آب مصرفی و کارایی مصرف آب مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس داده ها نشان داد که بین ژنوتیپ ها تفاوت معنی داری از نظر کارایی مصرف آب وجود دارد(p<0/001). همچنین بر اساس مقایسه میانگین تیمارها با استفاده از آزمون چند دامنه ای دانکن، ژنوتیپ های ۵، ۲ و ۸ بالاترین میزان کاریی مصرف آب را دارا بودند و پس از آن به ترتیب ژنوتیپ های ۱۰، ۱، ۴، ۷، ۶، ۹ و ۳ قرار داشتند.