سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سحر محمدنبی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست دانشگاه بیرجند
علیرضا پورخباز – عضو هیئت علمی گروه محیط زیست دانشگاه بیرجند
عیسی کمالی – کارشناس ارشد بیولوژی ماهیان دریا پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس)

چکیده:

یکی از مهم ترین آلاینده هایی که از طریق صنایع مختلف وارد منطقه حفاظت شده حرا می گردند، فلزات سنگین و سمی می باشد. با توجه به فعالیت های انسانی در محدوده خلیج فارس و ورود آلاینده های مختلف به آن، جذب و تجمع این فلزات در بخش های خوراکی و غیرخوراکی آبزیان یک تهدید جدی برای مصرف کنندگان به شمارمی رود. فلزات سنگین به دلیل برخورداری از خاصیت تجمع پذیری در بافت های مختلف و عدم تجزیه پذیری و نیز مقاومت در برابر تغییرات بیولوژیکی پس از ورود به محیط قادرند در چرخه حیات به حرکت چرخه ای خود ادامه داده و به تدریج در بافت های مصرف کنندگان، ذخیره گردند و از این راه موجب بروز خطرات عدیده سمی، حاد و مزمن و حتی اثرات سوء ژنتیکی شوند. در این تحقیق غلظت فلزات سنگین سرب و کروم در بافت های کبد، عضله و آبشش ماهی زمین کن در منطقه حرا در استان هرمزگان، پس از هضم با مخلوط اسیدنیتریک و پرکلریک، به وسیله کوره گرافیتی تعیین و تاثیر عوامل سن، جنسیت، طول و وزن بر میزان تجمع این فلزات در بافت های مختلف مورد مطالعه قرار گرفت. همچنین مقادیر حاصله با حد مجاز استانداردهای جهانی مقایسه گردید