مقاله انترناسیونالیسم عرفانی، مبنای نگرش انسان شناختی مولانا (تلقی فرااقلیمی و فرامادی از انسان و تاویل عرفانی از وطن در انسان شناسی عرفانی مولانا) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۹۲ در انسان پژوهی دینی از صفحه ۵۱ تا ۶۹ منتشر شده است.
نام: انترناسیونالیسم عرفانی، مبنای نگرش انسان شناختی مولانا (تلقی فرااقلیمی و فرامادی از انسان و تاویل عرفانی از وطن در انسان شناسی عرفانی مولانا)
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انسان شناسی
مقاله عرفان
مقاله مولانا
مقاله ملی
مقاله زبانی
مقاله بودایی
مقاله پست مدرن
مقاله وطن
مقاله انترناسیونالیسم عرفانی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عابدی محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
منظور از اندیشه انترناسیونالیسم در انسان شناسی عرفانی، احساس تعلق به یک اصل مشترک الهی و وجه مشترک فطری در بین انسان ها، ورای تفاوت های ملی و زبانی است. بر این اساس باید برای انسان یک وطن فرامادی قائل شد که خاستگاه نخستین و بازگشتگاه فرجامین اوست. تفکر عرفانی مولانا از انسان تعریفی به دست می دهد که ناظر به ارتباط او با مبدا هستی است و به تبع آن، رابطه های دیگر تعلق های ثانوی و اعتباری تلقی می شوند که عارض بر حقیقت وجود آدمی اند و ریشه در فطرت او ندارند، بنابراین نمی توانند ملاک و معیار سنجش معرفت شناختی باشند. از این منظر، در عالم خدایی همه چیز رنگ خدایی دارد و در میان افراد بشر هیچ اختلاف و دورنگی نیست. عدم ارزش گذاری به اعتبار امتیازات قومی و زبانی و اقلیمی در اندیشه عرفانی مولانا یک اصل اساسی و خدشه ناپذیر به حساب می آید.