سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

وحید بلالی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی و مدیریت ساخت، دانشکده مهندسی عمران، دا
عبداله حسینی – استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تهران
بنفشه زهرایی – دانشیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تهران
عباس روزبهانی – دانشجوی دکتری مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تهران

چکیده:

امروزه با معرفی سیستم های نوین ساختمانی به صنعت ساخت و ساز و رقابت این سیستم ها، تصمیم گیری جهت بکارگیری مناسب ترین سیستم ساختمانی در یک پروژه با وجود سیستم های ساختمانی سنتی و متداول چندان آسان نمی باشد و این مسئله یکی از چال شها و مسائل مهم در مهندسی و مدیریت ساخت این دسته از پروژه ها بخصوص در کشور ایران می باشد. انتخاب سیستم ساختمانی مناسب براساس معیارهای مختلف اقتصادی، فنی و اجتماعی بایستی صورت گیرد. با توجه به مزایای روش های نوین ساخت همچون استاندارد بودن محصول، دوام و پایداری، کنترل کیفیت قطعات ساخته شده، تولید انبوه قطعات، سرعت در اجرا، کاهش قیمت تمام شده در مقایسه با سیستم های سنتی، قابلیت مونتاژ و دمونتاژ با استفاده از نیروهای نیمه ماهر، ماهر و متخصص، کاهش مصرف انرژی، قابلیت تطبیق با طرح های گوناگون معماری و غیره لازم است که از تکنولوژی های جدید صنعتی یا تکنولوژی های کارخانه ای استفاده شود. با توجه به تنوع این سیستم ها و همچنین ویژگی های گاه منحصر به فردی که هر یک از آنها دارا می باشند و همچنین شرایط و ملزوماتی که اجرای هر پروژه می طلبد مانند شرایط جغرافیایی، میزان دسترسی به امکانات و غیره استفاده از برخی از این سیستم های نوین نسبت به سایر سیستم های رایج در کشور ارجحیت پیدا می کند. در این مقاله سعی خواهد شد تا ضمن معرفی تعدادی از سیستم های نوین ساختمانی و بیان شاخص های مختلف ارزیابی آنها مانند شاخص های ارزیابی سازه و زلزله، انرژی، عمر مفید و دوام، معماری، ایمنی، تولید صنعتی، اقتصادی و محیط زیست، چگونگی انتخاب بهترین سیستم از بین آنها با استفاده از روش تصمیم گیری چند معیارهAHP گروهی با در نظر گرفتن نظرات کارشناسان و تصمی مگیرندگان اعم از مشاوران و پیمانکاران در فرایند تصمیم گیری، نشان داده شود. نتایج این تحقیق کمک شایانی به متخصصین کشور جهت انتخاب صحیح و اصولی سیست مهای بهینه ساختمانی می نماید.