سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

اژدر عنابی میلانی – دانشجوی دکتری دانشگاه تبریز و عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی استا

چکیده:

هدف این تحقیق مقایسه روشهای تعیین زمان آبیاری بر اساس تبخیر از تشت ، پتانسیل اب خاک و دمای سایه بان گیاهی با روش مرسوم زارعین بوده است. این ازمایش در قالب طرح بلوکهای کانل تصادفی با ۸ تیمار و ۴ تکرار بانجام رسید. تیمارها شامل ابیاری در دو نسبت عمق آبیاری به تبخیر تجمعی ار تشتش برابر ۰/۸ I1 و ۱ I2 ، دو پتانسیل اب خاک معادل ۴۰ I3 و ۶۰ I4 سانتی بار ، آبیاری در دو SDD 8 I5 و ۱۲ I6 ، دو ابیاری در مراحل آغاز ریشه دوانی و گلدهی I7 و ۴ آبیاری در مراحل آغاز ریشه دوانی ، پایان پنجه زنی ، آبستنی و مرحله ی شیری I8 بودند. نتایج بدست امده نشان داد که اختلاف عملکرد بین سیمارهای مختلف آبایری از نظر آماری معنی دار بوده و تیمار I2 با ۶/۲ تن در هکتار بیشترین و تیمار I7 نیز با ۱/۷ تن در هکتار کمترین عملکرد را بخود اختصتص داده اند. از نظر وزن هزار دانه تیمار I2 با ۴۲/۴ گرم و تیمار I8 با ۳۴/۹ گرم بترتیب بیشترین و کمترین وزن هزار دانه را داشتنتد. از نظرکارائی مصرف آب اختلاف بین تیمارها معنی دار بود و در این میان تیمار I7 با ۷/۴ کیلوگرم بر متر مکعب بیشترین و تیمار I2 با ۰/۹ کیلوگرم بر متر مکعب کمترین کارائی مصرف آب را داشتند . تیمار I8 با ۱۶/۲ درصد و تیمار I1 با ۱۴/۱ درصد بترتیب بیشترین و کمترین میزان پروتئین را داشتند. از نظر شاخص برداشت تیمار I3 با ۰/۳۸ و تیمار I8 با ۰/۲۹ بترتیب بیشترین و کمترین شاخص برداشت را بخود اختصاص دادند.