سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مهندسی معدن ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مهدی فرقانی – دانشجوی کارشناسی ارشد استخراج معدن، دانشکده مهندسی معدن، نفت و ژئوفی
شکرالله زارع – استادیار، دانشکده مهندسی معدن، نفت و ژئوفیزیک، دانشگاه صنعتی شاهرود;
حسین جهانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیک سنگ، دانشکده مهندسی معدن، نفت و ژئوفیزی

چکیده:

بدلیل رشد روز افزون جمعیت در مناطق شهری، نیاز به توسعه سیستم های حمل و نقل بیشتر احساس میشود، در این راستاتونل های کم عمق شهری توجه خاصی پیدا کرده است. یکی از روشهای تونلسازی، روش حفاری مرحله ای یا روش جدید تونلسازی اتریشیNATM) می باشد که نقش مهمی در کاهش نشست سطح زمین و خسارت وارد به سازه های سطحی درنواحی شهری داشته است که در بسیاری از پروژه های بزرگ مقطع تونل در نواحی کم عمق بکار رفته است. بر اساسمطالعات، رابسویچ بیان کرد که تفکیک جبهه کار به بخشهای کوچکتر به پایداری زمین تا تکمیل پوشش کمک می کند. دراین روش اصلی ترین عوامل تاثیرگزار در نشست سطح، طول گام و ترتیب مراحل حفاری تونل میباشد. مزایایNATMسرمایه گذاری کمتر تجهیزات، انعطاف پذیری در بکارگیری هندسههای پیچیده، هزینه کمتر و مقبولیت در شرایط زمین شناسی مختلف و ویژگیهای آن استفاده از توده دربرگیرنده تونل بعنوان عضو نگهدارنده، استفاده از نگهداری اولیه انعطاف پذیر و اندازه گیری منظم تغییرشکلها و تنشها می باشند. در این مقاله پس از معرفی اصول اساسیNATM به بررسی روشهای اجرایی حفاری، پیش نگهداری و نگهداری تونلهای بزرگ مقطع در اعماق کم نواحی شهری و رفتار سنجی آنها پرداخته شده و چند مورد مطالعاتی از اینگونه تونلها معرفی خواهند شد