سال انتشار: ۱۳۹۴
محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی معماری، عمران و توسعه کالبدی
تعداد صفحات: ۷
نویسنده(ها):
کامران رحیم اف – استادیار گروه راه و ترابری دانشگاه پیام نور تهران شمال
رضا فرنودیان – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران، برنامه ریزی حمل و نقل و ترافیک، دانشگاه آزاد تهران جنوب
رضا صدقی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران راه و ترابری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود

چکیده:
امروزه ساخت تونل های راه روند روز افزونی دارد. در شهرهای بزرگ تونل ها به عنوان یکی از مهمترین زیرساختهای شبکه حمل و نقل بشمار می آیند. در سالهای اخیر در تونل ها تصادفهای هولناکی اتفاق افتادهاست. لذا مساله تأمین ایمنی در آنها مورد توجه خاصی قرار گرفته است و بدین منظور استانداردسازی، ارتقاءایمنی تونل و ارزیابی ایمنی وضعیت تونل های فعلی در اولویت های خاصی قرار گرفته است. در این مقاله سعیشده است دو روش ارزیابی خطر (QRA, STAMP) در تونل های راه مورد بررسی قرار گیرد. نتایج بررسینشان می دهد اگرچه QRA کمک بزرگی به مدیریت ایمنی در تونل ها می کند اما به علت فقدان و یا عدمقطعیت داده ها، خطاهای انسانی و رفتاری رانندگان و اوپراتور تونل از یکسو، واکنش های نامناسب بین افرادسیستم و عدم تطابق بین سیستم های تونل در اثر مرور زمان، از سوی دیگر، نباید به تنهایی و برای تصمیمگیریهای مرتبط به ایمنی به آن اکتفا کرد. روش STAMP هر چند نشان میدهد که تخمینهای کمیریسک را فراهم نمی کند، ولی می توان از آن به عنوان یک روش مکمل برای ارزیابی ریسک در تونل های راهاستفاده کرد.