سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

کاظم ندافی – دانشیار دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران
محمدرضا زارع – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط ، دانشکده بهداشت ، دانشگاه ع

چکیده:

در این تحقیق امکان تعیین استاندارد تخلیه محیطی نانو ذرات اکسید روی (ZnO ) و اکسید تیتانیوم (TiO2) به عنوان دو نوع از پرکاربردترین نانو ذرات مورد بررسی قرار گرفته است. روش بررسی: غلظت های مختلف از دو نانو ذره ZnO و TiO2 به محیط کشت های نوترینت آگار اضافه شد. سپس باکتری های اشرشیا کلی و استافیلوکوک اورئوس با تعداد مشخص به محیط کشت اضافه شدند و میزان بازدارندگی در مقایسه با نمونه شاهد تعیین شد. اطلاعات حاصل به کمک آزمون استاندارد پروبیت ، آنالیز شده و غلظت بدون اثر بازدارنده (NOEC) در ارتباط با دو نوع نانو ذره تعیین گردید. یافته ها : طبق آزمایشات ، برای نانو ذراتZnO غلظت بدون اثر بازدارنده NOEC با استفاده از ا.کلای وا. اورئوس به ترتیب ۱٫۱۵ و ۳/۲۸mg/l و در غلظت های بیش از ۵/۵۲ و ۹/۴۴mg/l و ۱۰۰% مرگ باکتری ها مشاهده شد. برای نانو ذرات TiO2 غلظت بدون اثر بازدارنده با استفاده از ا.کلای و ا . اورئوس به ترتیب ۱۹۳۷ و ۱۱۸۴ و نیز ۱۰۰% مرگ و میر به ترتیب در غلظت های بیش از ۱۱۵۹۰ و ۷۶۲۳mg/l تعیین شد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این تحقیق و با توجه به اینکه در تدوین استانداردهای محیط زیستی منطقی تر آن است که نتایج تست سمیت انجام شده بر روی حساس ترین موجودات مورد استفاده گیرد و نیز با در نظر گرفت عدم اطمینان برابر با ۱۰۰۰، استاندارد تخلیه محیطی نانو ذرات دی اکسید روی ۱٫۱۵μg/L و برای نانو ذرات اکسید تیتانیم ۱۱۸۴μg/L پیشنهاد می گردد.