سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: بیست و سومین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضا سیرجانی – واحد تخصصی امور خطوط شرکت سهامی خدمات مهندسی برق (مشانیر)ایران
سیده بهاره حسن پور – واحد تخصصی امور خطوط شرکت سهامی خدمات مهندسی برق (مشانیر)ایران
سالومه همدوئی – واحد تخصصی امور خطوط شرکت سهامی خدمات مهندسی برق (مشانیر)ایران

چکیده:

هدف از امکان سنجی برای ارتقاء ولتاژ خطوط انتقال در واقع بررسی تغییراتی است که می باید بر روی خط موجود صورت گیرد تا با بالا بردن ولتاژ خط، توان انتقالی از آن افزایش یابد.در این روش برجهای موجود در محل سابق خود باقی می مانند و با تغییرات اندکی که شرایط پروژه تعیین میکند، تعداد مدارات ،نوع مقره ها و گاهی فاصله فازها تغییر می کند و به هدف خود که افزایش توان انتقالی است می رسیم. طبق بررسی های انجام شده ، برای افزایش سطح ولتاژ خط ۶۳ کیلوولت موجود به صورت خط ۲۳۰ کیلوولت تکمداره با حداقل تغییرات ممکن و با استفاده از برج های موجود ، عملی ترین راه حل پیشنهادی در صنعت برق جهان ، استفاده از مقرّه های اتکایی (Line post insulator) ازجنس سرامیک و یا کامپوزیت میباشد. در این طرح حداقل فواصل الکتریکی هادی ها هم از بدنه و زمین و هم از یکدیگر رعایت شده و امکان استفاده از حریم خط موجود ، وجود دارد.در این مقاله شرایط تغییر فاصله فازها در برجهای موجود، بررسی شده و بر این اساس طرحهایی مطرح می گردند. طرحهای ارائه شده از لحاظ مکانیکی، الکتریکی وتحمل سازه ای بررسی شده و در نهایت بهترین آلترناتیو معرفی می گردد. شرایط اجرای طرح منتخب پیشنهادی و نیز تغییرات لازم بر روی خط موجود از موارد مطروحه در این تحقیق است.