سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: کنفرانس ملی بهره برداری از آب دریا

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

علی رضا راستگو – دانشجوی کارشناسی ارشد زیستشناسی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرم
محمدعلی سالاری علی آبادی – دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خ
مهدی محمدی – مرکز مطالعاتو پژوهشهای خلیج فارس، دانشگاه خلیج فارسبوشهر، ایران
بیتا ارچنگی – دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خ

چکیده:

در این تحقیق به منظور بررسی امکان تفکیکجمعیتهای مختلف سنگسر معمولی در خلیج فارس (ایستگاه آبادان، بوشهر و بندرعباس) از نشانگر مولکولی AFLP استفاده گردید. ۳ ترکیبآغازگر EcoRI / MseI در مجموع ۲۲۰ باند قابل امتیازدهی ایجاد کردند که ۴۹ عدد از آنها چند شکل بودند. درصد لوکوسهای پلی مورف در نمونه های ایستگاه آبادان (۸۷/۷۶) نسبت به نمونه های بوشهر( ۸۵/۷۱ ) و بندر عباس ( ۷۵/۵۱ ) بیشتر بود. بیشترین مقدار هتروزیگوستی در ایستگاه آبادان (۰/۳۳۱ ) و کمترین مقدار آن در ایستگاه بندرعباس (۰/۲۳۹) محاسبه شد که تفاوت معنی داری را در بین ایستگاهها نشان نداد. میانگین درصد پلی مورفیسم ۸۲/۹۹ بیان شد. فاصله ژنتیکی برمبنای ضریب Nei بیشترین فاصله را بین ایستگاه آبادان و بندرعباس با مقدار ۰/۰۹۱ و کمترین را بین ایستگاه آبادان و بوشهر با مقدار ۰/۰۳۲ نشان داد که با فاصله جغرافیایی زیاد میان آنها همخوانی دارد. اختلاف بین جمعیت ها ۹ درصد، و اختلاف درون جمعی تها ۹۱ درصد بیان شد. اختلاف ژنتیکی درون جمعیت بیشتر از اختلاف بین جمعیت بود که علت این امر را میتوان با تفاوت بین افراد درون جمعیتها و تأثیر عوامل محیطی توجیه کرد. نتایج نشان داد که در خلیج فارس دو جمعیت متفاوت از سنگسر معمولی وجود دارد که علتآنرا میتوان احتمالأ به شرایط محیطی و اکولوژیکنسبتداد.