سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دهمین کنفرانس مهندسی حمل و نقل و ترافیک ایران

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

مطهره آهنگر – دانشجوی کارشناسی ارش حمل و نقل
عزالدین قنبریر – کارشناس ارشد حمل و نقل

چکیده:

ایجادگذرگاههای ویژه عابرینپیاده(پیادهراه) از موارد ایجاد تسهیلات پیادهروی در اماکن شهری محسوب شده و امروزه جایگاه ویژهای در مطالعات ساماندهی حملونقل شهری پیدا کرده است. هدف از ایجاد گذرگاههای ویژه عابرینپیاده در مناطق تجاری مرکزی شهر، توجه به این حقیقت است که مرکز شهر ابتدا متعلق به مردم میباشد و سهولت حرکت آنها در این مناطق باید در اولویت قرار گیرد. همچنین ایجاد یکپیادهراه در مناطق و مراکز تجاری باعث رونق اقتصادی و کاهشآلودگی محل گشته و موجب منفعترسانی به کلیه استفادهکنندگان میگردد. در این پژوهشامکانسنجی تبدیل یکمعبر به پیادهراه از دیدگاه حملونقلی مورد بررسی قرار گرفته و سعی در ارائه الگویی مناسب جهت استفاده برای انجام مطالعات پیادهراهسازی در مناطق شهری شده است. نهایتا، منطقه ۱۷ شهردای تهران به عنوان مطالعه موردی در نظر گرفته شده و با تبعیت از الگوی پیشنهادی، امکان ایجاد پیادهراه از دیدگاه حملونقلی در این منطقه مورد بررسی قرار گرفت و خیابان ۲۰ متری یافتآباد حدفاصل خیابان شاندیز تا چهارراه یافتآباد به عنوان گزینه مناسب جهت تبدیل به پیادهراه تعیین گردید.