سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

افشین تکدستان – استادیار گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
علی ترابیان – عضو هیات علمی گروه مهندسی محیط زیست دانشگاه تهران – دانشکده محیط زیست
ناصر مهردادی – عضو هیات علمی گروه مهندسی محیط زیست دانشگاه تهران – دانشکده محیط زیست
علی اکبر عظیمی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر

چکیده:

یکی از مهمترین معایب فرایندهای هوازی تصفیه قاضلاب ، از جمله SBR تولید زیاد لجن بیولوژیکی است. یک ایده مطلوب برای حل مشکل تولید لجن مازاد بویژه کاهش آن از طریق کاهش ضریب تولید بیومس با استفاده از فرایند هوازی ، ته نشینی ، بیوهوازی توسط احداث یک تانک ذخیره سازی با پتانسیل اکسیداسیون و احیاء مختلف می باشد.روش و تحقیق : در این از ۲ راکتور SBR به حجم ۲۰ لیتر که توسط سیستم on-line کنترل می شود استفاده شد. پس از ایجاد شرایط پایدار در راکتور ها در انحلال ۱۲ ماه تحقیق ، نمونه برداری و آزمون پارامترهای از قبیل ORP ، ، SOUR ، SV1 ، DO ، PH ، MLNVSS ، MLVSS ، MLSS ، BOD ، COD و در نهایت ضریب تولید بیومس (Y) انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد که در زمان ماند سلولی ۱۰ روز متوسط ظرایب سنتکی Y و Kd به ترتیب ( فرمول د رمتن اصلی مقاله ) و ظریب همبستگی ۰/۹۸(R2) محاسبه گردید .همچنین نتایج نشان داد نگهداری لجن به مدت ۷ ساعت با -۲۳۸= ORP ضریب سنتیکی Y را از ۰/۵۸ در راکتور شاهد به ۰/۲۵ میلی گرم بیومس به میلی گرم COD کاهش دهد. بحث و نتیجه گیری : با نگهداری لجن به مدت ۷ ساعت در شرایط بیوهوازی لجن مازاد تقریبا تا ۶۰% کاهش می یابد در این شرایط COD پساب خروجی پایین تر از استاندارد محیط زیست از نظر دفع پساب آبهای پذیرنده و استفاده مجدد در کشاورزی بود. از طرفی در ۲۳۸-=ORP میزان SOUR به ۲۲mgO2/h.gVSS و میزان SVI به کمتر از ۴۰ ml/g رسید . از طرفی آنالیز آماری نشان داد که بین زمان نگهداری لجن با پتانسیل اکسیداسیون و احبای مختلف و درصد کاهش لجن مازاد رابطه همبستگی قوی (۹۷<R2 ) وجود دارد.