سال انتشار: ۱۳۹۴
محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی معماری، عمران و توسعه کالبدی
تعداد صفحات: ۱۱
نویسنده(ها):
مهدی کریمی – باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
میلاد عزیزی – باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
جمشید فلاح – گروه مهندسی صنایع، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

چکیده:
فضای شهری بیشترین ارتباط را با مردم و محیط زندگی برقرار می کند و در نتیجه نقش بسزایی درهویت بخشی و احساس آرامش به شهروندان دارد . فضاهای شهری بخشی از محیط انسان ساخت هستند کهبه دلیل نوع معماری و آرایش مبلمان و پوشش نما و نورپردازی آنها عامل موثر در ناامنی هستند، از سوی دیگرعدم توجه به ایمنی زیرساخت های شهری نیز امنیت شهروندان را به خطر خواهد انداخت. یکی از انواعراهبردهای پیشگیرانه از جرم پیشگیری از جرم از طریق طراحی محیطی است. با بهینه سازی محیط وایجاد تصویری مثبت از محیط، می توان ارتکاب جرم در محیط را کاهش داد و یا از بین برد . با شناخت رابطهبین نوع و میزان جرم و ویژگی های مکانی و محیطی وقوع آن ها و برنامه ریزی و طراحی و معماری مناسباین گونه فضاها، می توان میزان ناهنجاری را در شهرها به حداقل میزان ممکن کاهش داد . هدف این مقاله،ارتقای سطح آگاهی معماران و طراحان شهری درباره مفهوم پیشگیری از جرم از طریق طراحی محیطی استکه به دنبال افزایش امنیت، توسعه شهری و کاهش فرصت های مجرمانه حاصل می شود . طی بررسی های بهعمل آمده، می توان چنین استنباط کرد که با توزیع متعادل کاربری های مختلف در سطح شهر از یک سو،می توان باعث افزایش نظارت اجتماعی در مناطق خلوت شهر و از سوی دیگر باعث کاهش تراکم بیش از حدجمعیت و فعالیت ها در بخش های متراکم شهر شد و بدین طریق می توان از بروز جرایم پیشگیری کرد.میزان امنیت فضاها وحضور شهروندان با یکدیگر رابطه دوسویه دارند. تامین امنیت در فضاهای شهری، بهحضور بیشتر شهروندان در محیط شهری کمک می کند و بالطبع حضور شهروندان و ارتباطات اجتماعی نیزباعث افزایش امنیت در فضاهای شهری می شود.