سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی صنایع غذایی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

اسماعیل عطای صالحی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قوچان
آیدا یزدانی – دانشجوی کارشناسی ارشد کشاورزی صنایع غذایی
نسرین فیاض –

چکیده:

اگرچه کشاورزی سنتی و تولید محصولات کشاورزی بدون استفاده از مواد شیمیایی از سابقه بسیار طولانی برخورداراست ولی کشاورزی زیستی که اساسا برمنابع تولید محلی متکی است و فعالیت آن برحفظ تعادل اکولوژیکی و توسعه مطلوب فرایندهای بیولوژیک استوار است و از طرف دیگر دارای مقررات و استانداردهای خاصی است از سابقه چندانی برخوردارنیست شواهد زیادی حاکی از برتری کشاورزی زیستی برکشاورزی رایج از جنبه های مختلف زیست محیطی مانند افزایش تنوع زیستی کاهش بقایای سموم شیمیایی درمواد غذایی گیاهی و دامی کاهش گازهای گلخانه ای و گرمای زمین و جنبه های اجتماعی اقتصادی مانند تولید پایدار و عدالت اجتماعی و اقتصادی وجود دارند نظامهای کشاورزی زیستی مبتنی بر استاندارهای خاصی ودقیقی است که درآنها امنیت و اطمینان مصرف کنندگان رقابت عادلانه بین تولید کنندگان و تسهیل درتجارت محصولات زیستی بین دولت هادرنظر گرفته شده است. امروزه بازارهای خارجی و بخصوص اتحادیه اروپا تمایل خودر ا نسبت به خرید محصولات زیستی ایران پسته گردو خرما کشمش میوه های تازه زعفران و غیره اعلام داشته اند ولی هنوز هیچگونه مقررات ملی دراین رابطه با تولید محصولات زیستی ایران وجود ندارد.