مقاله امحای کتابخانه های ایران و اسکندریه در حمله اعراب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۶ و بهار ۱۳۸۷ در مسکویه از صفحه ۱۵۷ تا ۱۸۰ منتشر شده است.
نام: امحای کتابخانه های ایران و اسکندریه در حمله اعراب
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سوزاندن کتابخانه اسکندریه
مقاله خلیفه عمربن خطاب
مقاله فتوحات اسلامی
مقاله بدعت کتاب سوزی
مقاله جنبش حذف

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عودی ستار
جناب آقای / سرکار خانم: رمضانی پور غلامرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
حاکمان پس از رحلت پیامبر (ص) به این فکر افتادند که حدود مرزهای حکومتی خویش را توسعه دهند. لذا اقدام به لشکرکشی های وسیعی به سرزمین های ملل مختلف نمودند. از جمله اقدامات صورت گرفته، که خارج از اصول و ضوابط قرآنی نیز بوده، حوادث امحای مظاهر تمدنی و فرهنگی سایر ملل است، که سوزاندن کتاب های کتابخانه اسکندریه و به آب ریختن کتاب های موجود در ایران، توسط سپاهیان عرب، از برجسته ترین و بحث برانگیزترین این اقدامات بوده است. مدارک مستند موجود دال بر وجود ده ها کتابخانه عظیم در ایران و اسکندریه، مقارن با حمله اعراب، به دستور عمربن خطاب در سرزمین های تسخیرشده از یک سو، اسناد و کتب تاریخی موجود مبنی بر سوزاندن این کتابخانه ها به دست سپاهیان عرب از سوی دیگر، وجود روحیه کتاب ستیزی عرب بدوی و حقیر شمردن امر تعلیم و فرهنگ کتابت، به علاوه بافت روان شناختی خلفای بعد از پیامبر (ص) مبنی بر عدم تحمل هرگونه اندیشه مخالف و متکثر و نیز امحاء و احراق احادیث مکتوب نبوی و قرآن های موجود نزد صحابه، به دستور سه خلیفه نخست، از جمله شواهد محکم و غیرقابل انکار در وقوع این حادثه تاریخی است. علت اصلی نشانه گرفتن انگشت اتهام به سوی اسلام و قرآن در حوادث کتاب سوزی سرزمین های ایران و اسکندریه توسط سپاهیان عرب، عدم آگاهی عمیق پژوهشگران غربی از جریان انحرافی بوجود آمده در مسیر تحقق مدینه فاضله نبوی و به تعویق افتادن طرح قرآن در اجرای آرمان شهر جهانی علوی به واسطه احیای مجدد اصول عرب بدوی بر آمده از جریان سقیفه است.