سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی شفیعی – دانشجوی کارشناس ارشد ، دانشگاه آزاد اسلامی ، فردوس، ایران
حسین ابراهیمی – دکترا ، دانشگاه آزاد اسلامی ، فردوس، ایران
حمیدرضا گل کار حمزه یی – دکترا ، دانشگاه آزاد اسلامی ، فردوس، ایران

چکیده:

در مناطق خشک و نیمه خشک مانند اکثر نقاط ایران ، آب مهمترین عامل محدود کننده توسعه کشاورزی می باشد . بنابراین مهمترین مسئله در مدیریت آب عبارت است از ایجاد تعادل بین عرضه و تقاضای آب و با توجه به اینکه ارزشاقتصادی آب ارتباط مستقیمی با الگوی کشت محصولات زراعی و تراکم آنها داشته و این الگو طی سالهای بهره برداری دستخو تغییرات زیادی می شود ، بایستی با بررسی این تغییرات در کلیه مناطق کشور ، وضعیت موجود آب از نظر الگوو تراکم با شرایط پیشنهادی مقایسه گردد . فعالیت های کشاورزی از شاخص های مهم توسعه در کشورهایی همچون ایران محسوب میگردد. هرگاه تخصیص منابع درسطح تولید کنندگان و بنگاه های اقتصادی به حالت غیر بهینه ای صورت گیرد، نمیتوان انتظار داشت که منابع در سطح کلان به صورت کارا تخصیص یابد. در کشاو.رزی یافتن الگوی کشت زراعی بهینه با هدف کسب سود خالص حداکثر و با درنظر گرفتن محدودیت هایی مانند منابع آب، خاک، نیاز منطقه ،قیمت تمام شده و غیره،پیچیده بوده و با رو های عمو مانند سعی و خطا نمی توان یقین نمود که آیا ترکیب کشت پیشنهادی دارای حداکثر سود دهی خواهد بود یا نه. زیرا عملا بینهایت ترکیب کشت را باید مورد آزمون قرار داد. در برنامه ریزی کشاورزی و تعیین الگوی بهینه کشت محصولات زراعی در یک واحد کشاورزی و یا در یک منطقه خاص از برنامه ریزی ریا ی استفاده می شود . هدف برنامه ریزی خطی به حداکثر و یا به حداقل رساندن تابع هدف مدیر مزرعه با در نظر گرفتن تعدادی از محدودیت ها )منابع در دسترس(و متغیرهای تصمیم )فعالیتها( به طور همزمان می باشد. در این تحقیق که در شهرستان بشرویه صورت گرفته و زء مناطقخشک کشور محسوب می گردد هت تعیین الگوی کشت بهینه از نرم افزار Lingo 10 استفاده گردیده و در آن ابتدا و عیت کلی منطقه از نظر ا تماعی، زمین شناسی و آب و هوا بررسی و سپس محدودیتهای مو ود در بخش کشاورزیشامل آب، کود، سم، نیروی کارگری و ماشین آلات تعیین و مد معادلات آن تهیه گردید که در نتیجه حل مدلهای مختلف معین گردید که در شرایطی که کلیه محدودیتها و ود دارد سطح زیرکشت محصو بایستی به شدت کاهش یابد)حدود ۹۰ درصد( من این ه با بررسی بعمل آمده کود بیشترین محدودیت را بو ود آورده و در شرایط متفاوت و مدلهای متفاوت سطح زیرکشت بررسی گردیدکه در حذف محدودیت کود سطح زیرکشت به میزان ۱۴۱۰۰ ه تارکاهش یافته ومیزان درآمد نیز افزایش خواهد داشت و لذا در شرایط مو ود کشاورزان با کم آبیاری و درآمد کمتر سطح بالایی را به زیرکشت محصولا برده که هر ساله در تخریب ارا ی نقش مهمی دارد