سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین سمینار ملی امنیت غذایی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

امیر فلاح – معاونت غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
ناهید کاویانی – معاونت غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
مهران پورقاز –
محمدرضا شیرمحمدی –

چکیده:

کشمش به عنوان یکی از اقلام مهم صادرات غیر نفتی در بین محصولات کشاورزی ایران حائز اهمیت است. دراین بین یکی از مسائل و مشکلات عمده، تولید سم اکراتوکسین در اثر فعالیت قارچی گونه های آسپرژیلوس وپنی سیلیوم می باشد که در شرایط مناسب از لحاظ دما و رطوبت تولید می گردد. این ترکیبات جز ترکیبات سرطانزای احتمالی محسوب میگردند و در بین آنها نوع اکراتوکسین A سمی ترین نوع اکراتوکسین است که براساس استاندارد ملی ایران حداکثر میزان مجاز اکراتوکسین A در محصول کشمش ppb 10 تعیین شده است . از این رو به منظور تامین سلامت محصول کشمش، استفاده از روشهای علمی اثربخش بر مبنای اقداماتپیشگیرانه در زمینه تولید اکراتوکسین در زنجیره تولید محصول کشمش توصیه میگردد . در این راستا سیستمهای تضمین کیفیت و کنترل فرآیند بر مبنای استاندارد ISO22000:2005 میتوانند از موثرترینروشها برای کنترل آلودگی به سم اکراتوکسین باشند . در این استاندارد کلیه مخاطرات بالقوه فیزیکی ، شیمیایی و بیولوژیکی شناسایی ، ارزیابی و کنترل میگردد . کنترل مخاطرات ارزیابی شده میتواند از سه طریق ایجاد برنامه های پیش نیازی ( PRP ) ، برنامه های پیش نیازی عملیاتی ( PLAN OPRP ) و یا برنامه های طرح حصپ ( HACCP PLAN ) صورت پذیرد