سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش ملی صدسال معماری و شهرسازی ایران معاصر

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

مهسا حاجی فتحعلی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزادهشتگرد
ماندانا حبیبی – مدرس دانشگاه آزادهشتگرد

چکیده:

هدف اصلی نوشتارحاضر نیل به تصویر و تصوری بیش و کم روشن از اصول و قواعد شهرسازی ایرانی است درهربخش درقالب جدول سیاهه ای ازمهمترین اصول و اموزه های هردوره ارایه و با یکدیگر مقایسه میگردند پس از ارایه اصول نوشهرگرایی به بررسی اصول شهرسازی دردوران پیشین ایران ازصفویه تا معاصر می پردازیم با توجه به همپوشانی اصول نوشهرگرایی با قواعدشهرسازی گذشته بخصوص دوران صفویه وقاجار و اضمحلال این قواعددردوره پهلوی و بعدازانقلاب و بی توجهی به نقش و کرکرد شهرسازی گذشته و قیاس تعارض و همسویی این دو اصول به ارایه مزیت ها و ارمغانهای فصل مشترک نوشهرگرایی و شهرسازی پیشین می پردازیم سپس از این فصل مشترک راه کارهایی را برای شهرسازی امروز ارایه می نماییم که سریعترین و کارامدترین راهکار با توجه به اصول نوشهرگرایی توجه به پیاده و پیاده گستری می باشد تا گره شهرسازی اتومبیل گرا را مرتفع سازد.