سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی مهندسی عمران و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدمحمدحسین موسوی – کارشناس ارشدسازه دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول
پنام زرفام – استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول

چکیده:

هدف از احداث بادبندها در سازه های بادبندی شده پایداری سازه در برابر نیروهای جانبی از جمله زلزله می باشد اما باید توجه داشت که نحوه چیدمان و محل قرار گیری بادبندها در چشمه های سازه به صورت ازمون صحیح و خطا می باشد که راه حلی تقریبی جهت مقابله با نیروهای زلزله می باشد متاسفانه کاربرد این روش به دلیل وقت گیر بودن دقیق نبودن و معمولا سلیقه ای بودن محل قرار گیری بادبندها و در بسیاری از موارد مقرون به صرفه نبودن آن مشکلات زیادی را برای مهندسین طراح بوجود می اورد دراین تحقیق سعی می شود رفتار سازه ها ی با شرایط کاملا یکسان سازه ای و بارگذاری ولی با چیدمان های مهاربندی مدرن و متفاوت مورد بررسی قرار گیرند مهارهای مورد استفاده دراین تحقیق از ترکیب روشهای مهاربندی قدیمی که باعث تعریف نوینی از بادبندها به نام ابربادبندها شده است می باشد دراین نحوه بادبندی سازه تمام سازه به عنوان یک چشمه مهاربندی شده و مجموع تمام بادبندها هم به عنوان یک بادبند فرض می شوند که مثال بارز استفاده از این نوع بادبندها در سازه نوینی به نام ترنینگ تورسو در شهر مالمو واقع در کشور سوئد می باشد که اجازه طراحی سازه به ارتفاع ۵۴ طبقه و ۱۹۰ متر ارتفاع و چرخش ۹۰ درجه ای سازه را به مهندس طراح داده است دراین تحقیق پس از شبیه س ازی سازه و انجام تحلیل های استاتیکی خطی و غیرخطی و پس از انجام مطالعات و مقایسه های پارامتریک نتیجه مطالعات در قالب جداول ارائه می گردد که این جداول راهنمای مهندسین طراح جهت استفاده از نوع بادبندهای پیشنهاد شده براساس ح الت تحلیل سازه مورد نظر خود می باشند.