سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سیده سمیرا حشمتی – دانشجوی کارشناسی ارشد خاکشناسی، دانشگاه شهرکرد
حبیب اله بیگی هرچگانی – استادیار گروه علوم خاک، دانشگاه شهرکرد

چکیده:

آب زیرزمینی دشت شهرکرد مهمترین منبع آب برای کشاورزی در دشت شهرکرد است. به علت برداشت بی رویهی آب برای آبیاری، سطح این سفره در حال افت است. آبیاری قطرهای به طور بالقوه میتواند در مصرف آب زراعی صرفهجویی کند. گرفتگی قطره چکان ها رابطه نزدیکی با کیفیت آب دارد. در این مطالعه، با هدف بررسی مکانی و پهنهبندی کیفیت آبزیرزمینی شهرکرد از ۹۷ حلقه چاه زراعی نمونه -برداری شد. شاخصهای TDS (کل جامدات محلول)، TSS (کل جامدات معلق) و pH (واکنش آب) اندازه گیری شدند. در این راستا از میانگین نتایج سه نوبت نمونه برداری در سال ۱۳۸۹ استفاده شد. مدل-های مناسب به واریوگرام تجربی هر شاخص برازش داده شد. از روش کریجینگ برای پهنه بندی TDS، TSS و pH استفاده گردید. نتایج نشان داد آب زیرزمینی شهرکرد از نظر میانگین TDS با مقدار mg/L 296 برای آبیاری قطره ای در گروه خوب قرار گرفت. آب زیرزمینی شهرکرد بر اساس pH و TSS با میانگین های ۶/۷ و mg/L 70 برای آبیاری قطره ای در گروه متوسط جای گرفت. پهنه بندی ها نشان داد در قسمت جنوبی آبخوان نسبت به سایر قسمت ها غلظت شاخص های کیفی بیشتر بود. به طوریکه در آب زیرزمینی جنوب غربی دشت بیشینه ی TSS از حد مجاز برای آبیاری قطره ای فراتر رفته است. بنابراین توجه به افزایش غلظت ها در ناحیه ی جنوبی دشت برای کاربرد در آبیاری ضرورت دارد.