سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی عمران و توسعه

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

بهمن پنجعلی زاده – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودسر و املش، گروه عمران، رود
علی قاسمیان – دانشگاه آزاد اسلامی واحد لنگرود، گروه عمران، لنگرود، ایران
باقر حیدرپور – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودسر و املش، گروه عمران، رود
عزیز حسین نژاد – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودسر و املش، گروه عمران، رود

چکیده:

با افزایش جمعیت و در نتیجه گسترش شهرنشینی، استفاده از فضاهای شهری جهت ساخت وساز و یا بهسازی و مقاوم سازی امری گریز ناپذیر است. در این رهگذر اگر با احداث یک ساختمان جدید، بهره برداری از ساختمان موجود دچار اشکال شود عملا" سرمایه گذاری انجام گرفته فاقد کارایی لازم خواهد بود، همچنین ممکن است زندگی انسانها به خطر بیافتد. در حالیکه با بررسی دقیق تر ویژگیهای بستر سازه های مجاور، می تواناز هدررفت زمان و سرمایه و نیز تلفات انسانی جلوگیری بعمل آورد. در شرایط کنونی پرونده های قضایی بسیاری نیز در خصوص خسارتهای وارده به دلیل احداث ساختمانهای جدید در مجاورت بناهای موجود، مطرح می باشد در حالی که محدودیتهای آیین نامه ای و قوانین بازدارندهخاصی در این خصوص وضع نشده است. در این مقاله اثرات منفی مجاورسازی مورد مطالعه قرار گرفته و الگوریتم مجاورسازی برای مورد توجه قرار دادن مبحث مجاورسازی تا رسیدن به محدودیت های آیین نامه ای ارائه می گردد.