سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مدیریت بحران، زلزله و آسیب پذیری اماکن و شریانهای حیاتی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سیدبهشید حسینی – عضو هیئت علمی دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر تهران
علی عسگری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، دانشکده معماری، پردیسهنرهای ز
سیدجواد طباطبایی – دانشجوی کارشناسی ارشد تکنولوژی معماری، دانشکده معماری، پردیسهنرها

چکیده:

بی شکعلوم مرتبط با معماری و ساختمان مهمترین نقشی کلیدی در کاهشتلفات در زمان بحران ایفا می نمایند. در این باره می توان به مواردی چون مقاوم سازی شهر در مقابل زلزله، امکان سنجی اسکان موقت و لحاظ نمودن تدابیری برای سرعت بخشیدن به عملیات امداد و درمان آسیب دیدگان اشاره نمود. بر این اساسکیفیت معماری ساختمان های درمانی، نقشبسزایی در سرعتبخشیدن به عملیات امداد و کمرنگشدن آسیب های روانی حاصل از بحران دارا می باشد. بر این اساس این مقاله تلاش می کند تا با بررسی نکات حائز اهمیت در طراحی ساختمان های درمانی، همراه با توجه به تجارب ایران و جهان و در نظر گرفتن الگوهای رفتاری محتمل در زمان بحران، ضمن ارائه معیارهایی در خصوصساختمان های درمانی، به ارائه راهکارهایی برای تبدیل برخی ساختمان ها و یا فضاهای شهری به فضای درمانی بپردازد.