انتخاب شکل حجمی مناسب برای پایداری ساختمان در برابر زلزله پیش از طراحی سازهای مقاوم در بین مراحل مختلفی که هنگام طراحی یک ساختمان برای پایداری در برابر زلزله مورد مطالعه قرار می گیرند، مرحله ی اتخاذ تصمیم در مورد تعیین پیکربندی ساختمان از اهمیتی اساسی برخوردار است. این پیکربندی شامل مشخصات هندسی ساختمان نظیر اندازه ها در نقشه، ارتفاعات و موقعیت و اهمیت عناصر نامنظم، نوع و وضعیت اجزای سازهای نظیر دیوارها، ستون ها، قفسه – های پله یا آسانسور و نیز طبیعت و طرز قرار گیری اجزای مختلف سازهای است.

آنچه که بیش از همه مدنظر است شناسایی پیکربندیهایی است که احتمالا بر واکنش ساختمان در برابر زلزله اثر میگذارند. هرچه اشکال ساختمان منظم تر و توزیع ها جرم ها و  سختی های آن ثر سطح افق ( نقشه) و دار ارتفاع متقارن تر باشد، مقاومت احتمالی آن ثر برابر زلزله افزایش خواهد یافت. این افزایش ناشی از توزیع بهتر تلاشها ومشارکت تمام اجزای اسکلت در جذب و استهلاک نیروهایی است که در اثر زلزله به ساختمان وارد میشود. سه مشخصهی اصلی برای پیکربندی وجود دارد:

پلان بندی ساختمان و عملکرد آن

– طراحی شهری و ضوابط طرح

– نیاز به ظاهر متمایز یا گیرا