سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت شهری

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

یدالله صادقی – دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری
ابوالفضل مشکینی – عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس و ریاست مرکز مطالعاتی و تحقیقاتی شهر
محمد اکبری – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

یکی ازالزامات توسعه ی پایدار توجه به اقتصاد و بخش غیررسمی است در حالیکه اغلب با سهل انگاری به آن برخورد می شود پژوهش حاضر با هدف تاکید بر اهمیت این موضوع انجام شده است بدین منظور ابتدا با ذکر مبانی نظری چهارچوب مناسبی فراهم گردید سپس نمونه موردی شامل سکونت گاه های غیررسمی و فقیر نشین در میان آباد واقع در حوزه کلان شهر تهران انتخاب شد بررسی ۹ ماهه د رمیان تعداد دو گروه ۳۰ نفری مداخله و شاهد انجام شد بعد از پیش ازمون جلساتی با گروه مداخله برگزار شد و د رانتها یک پس آزمون در هر دو گروه انجام شد نتایج نشان داد که برنامه های آموزشی و توانمندسازی باعث بروز تغییرات آشکاری در رفتارها گرایش ها و نظرات گروه هدف گردیده است بطوریکه افراد در ابتدا اعتقاد داشتند که ایجاد اشتغال و درآمد جدید بسیار مشکل است از ۷۰ درصد در دوره نخست برنامه به کمتر از ۳۰ درصد دردوره دوم کاهش پیدا کرد ودرصد کسانی کهمعقتد بودند با تلاش خود و بدون حمایت دولت م یتوان اشتغال و درآمد جدیدی ایجاد نمود. از ۳ درصد به بیشاز ۳۰ درصد افزایش پیدا کرد.