سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مهندسی برق و الکترونیک ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مصطفی اخوان صفار – دانشگاه پیام نور، عضو هیأت علمی، گروه علمی مهندسی فناوری اطلاعات و ا
فرهاد کیانی قلاورجانی – مرکز علمی کاربردی مالک اشتر بند عباس، دانشگاه جامع علمی کاربردی

چکیده:

پس از ارائه آموزش از راه دور که آموزشی مبتنی بر متن را از طریق مکاتبات نوشتاری ارائه می نمود، آموزش الکترونیک پابه عرصه نهاد، که مجموعه ای وسیع از فرایندهای آموزشی را نظیر: آموزش مبتنی بر کامپیوتر، آموزش مبتنی بر وب (WBT)، کلاس های مجازی، همکاری های دیجیتالی و … را پوشش داده و محتوای آموزشی را از طریق رسانه های گوناگون الکترونیکی شامل: اینترنت، اکسترانت، ماهوارهها، نوارهای ویدئویی و صوتی، لوح های فشرده و غیره در اختیار افراد قرار می دهد. اما پیشرفت تکنولوژی در عرصه آموزشی به این جا محدود نشد، بطوریکه امروزه شاهد پا به عرصه نهادن نسلی دیگر از آموزش با نام آموزش سیار هستیم، که آموزش را از طریق ابزارهای الکترونیکی همراه در اختیار افراد قرار می دهد. آموزش سیار یکی از کاربردهای جدید تکنولوژِ بیسیم می باشد. با استفاده از شبکه بیسیم دانشجویان از سراسر دنیا می توانند در فعالیتهای آموزشی مشارکت داشته و از دروس و اطلاعات به اشتراک گذاشته شده در محیط شبکه استفاده کنند. همچنین معلمان و اساتید می توانند به آسانی اطلاعات آموزشی را تغییر یا بروز رسانی کنند که این اطلاعات می تواند مخلوطی از انواع مختلف سیستم های چند رسانه ای مانند متن، گرافیک، تصویر، صدا و فیلم باشد. استفاده از سیستم آموزش سیار بعنوان یک سیستم آموزشی با قابلیت های فراوان بصورت چشمگیری در حال افزایش می باشد بگونه ای که بیشترین سهم در آموزش الکترونیکی در آینده، سیستم آموزش های سیار خواهد داشت. آموزش سیار دانشجویان را قادر می سازد، هر زمان و در هر مکانی که باند بتوانند به سرویسهای اینترنت دسترسی داشته باشند حتی زمانی که در حال حرکت می باشند. اطلاعاتی در مورد :ارزیابی دانشجویان، فعالیت های کلاسی ضبط شده، تکالیف، آزمون های کلاسی و حتی مسائل مالی مربوط به پرداخت شهریه از بخش های مهم هر سیستم آموزشی سیار است. بحث امنیت سیستم های آموزش سیار بدلیل تحرک کاربران، محدودیت منابع در دستگاه های سیار، و قیمت بالای پهنای باند رادیویی به یکی از مسائل مهم و حیاتی در این سیستم ها تبدیل شده است. از آنجا که دستگاههای سیار و از جمله تلفن همراه بعنوان پرکاربردی ترین وسیله در آموزش سیار توان انجام محاسبات سنگین را نداشته و با محدودیت ذخیره سازی حجم زیاد اطلاعات مواجه است. ما در این مقاله یک سیستم آموزش سیر امن را پیشنهاد می کنیم که به جای روش های رایج و رمز نگاری سینگین از یک سیستم رمزنگاری نامتقارن سبک وزن استفاده می کند. برای اثبات مفید بودن پروتکل پیشنهادی، ما باید آنرا طوری طراحی می کردیم که با تکنولوژیهای بیسیم و اینترنت موجود قابل استفاده باشد. در واقع پروتکل پیشنهادی در مقایسه با سیستم های تصدیق هویت رایج رد آموزش سیار که از الگوریتمهای رمزنگاری کلید عمومی که دارای محاسبات سنگین می باشند استفاه می کنند.، بدون نیاز به انجام محاسبات سنگین ضمن ساده سازی فرایند تصدیق هویت دوطرفه امنیت سیستم آموزش سیار را افزایش می دهد. این سیستم امنیت مورد نیاز برای سیستم های آموزش سیار را، با استفاده از توابع رمزنگاری سبک مانند رمزنگاری متقارن و توابع هش تامین می کند. در این مقاله ضمن تشریح چگونگی طرای پروتکل جدید نشان می دهیم طرح پیشنهادی بدون افزایش حجم محاسبات و در واقع با کمترین نیاز محاسباتی، ضمن تأمین امنیت بالا، کلیه سرویس های یک سیستم آموزش سیار را دارا می باشد.